chompoo's profile...Season of Love...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
28 November after final biomolecules T^T
และแล้วการสอบ final ของวิชาแรกของเทอมนี้ก้อผ่านไปด้วยความหดหู่
วิชา biomolecules วิชาที่อ่านกี่รอบก้อไม่รุเรื่องเหมือนเดิมทุกที
แม้แต่ก้าวไปในห้องสอบ ก้อราวกับว่าความรู้ที่มีอยู่ในหัวทั้งหมด
ในมลายหายไปหมดสิ้น เหลืออยู่แต่ขี้เลื่อย
ก้อต้องพยายามเอาขี้เลื่อยนั้นมา synthesis ให้เป็นความรู้
แทนความรู้ทั้งหมดที่ดันเกิดการ degradation อย่างรวดเร็ว
โอ้วววว biomolecules ทำให้ชั้นบ้าไปได้ถึงขนาดนี้เรยหรอ
เมื่อคืนก้ออ่านไปหลับไป ถ้าเมไม่โทรมาก้อคงหลับไปตั้งแต่สามทุ่ม
เช้าไปเรียน exp eng ก้อแบบว่า กางหนังสืออังกิด แต่อ่านชีท biomolecules
อาจานก้อออกแนวโกดนิดๆ แต่ก้อมะมีใครสนใจ
ยิ่งอ่านก้อยิ่งไม่รุเรื่อง พอกลับมาถึงคณะทุกคนก้อพูดอารัยกานก้อไม่รุ
เหมือนไม่เคยรุมาก่อนเรย
จบการสอบวันนี้ไป สิ่งที่ตามมาก้อคือ งานมากมาย และก้อ midterm
เฮ้อออออออออออ
เบื่อจิง ก้อคนมานขี้เกียจเหอะ อยากนอน เล่นเน็ต ดูทีวี และอีกมากมาย   วันอาทิดนี้ก้อจาได้ไปทัศนศึกษาอยุธยา วิชาอารยธรรมไทย thai civilization
รถออกตั้งหกโมงสี่สิบห้า ปกติยังไม่ตื่น 55+
ไว้ไปมาแร้วจามาเล่าให้ฟังว่าเปนไงบ้าง
24 November ลอย...ความเสียใจ...ไปกะกระทงวันนี้ก้อเป็นวันลอยกระทง.....
เป็นวันที่ชั้นจะดวงดีเรื่องความรัก
ดวง....มันก้อคือดวง ไม่ใช่ความจริงสักหน่อย
คิดว่าจะได้ไปลอยกระทงกะใครสักคน....
แต่สุดท้าย....มันก้อเป็นแค่ฝัน
วันนี้ก้อตื่นประมาณ 11 โมง สายซะ
ไม่ใช่ เค้าไม่เรียกว่าสาย เค้าเรียกว่ากลางวัน 55+
อ่าน biomolecules ไปเรื่องนึง
ก้อแบบว่า...ไม่เห็นรุเรื่องเรย
ก้อเรยนั่งเล่นเน็ต 55+
ไร้สาระเจงๆ
ต่อจากนั้นก้อเตรียมตัวไปงานลอยกระทง
พร้อมกับเตรียมใจว่าจะได้ไปลอยกระทงกับคนที่ใฝ่ฝัน
ไปถึงคณะตอน 4 โมง เพื่อไปรับหน้าที่อันยิ่งใหญ่
นั้นก้อคือ.......แต่น แตน แต๊น
ขายไฟเย็น กะกำไลเรืองแสง
ช่างเป็นหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่เจง ๆ
เอาไปขายตอนแรกก้อขายไม่ได้
พอตอนหลังก้อเจาะกลุ่มเป้าหมาย
นั่นก้อคือ....เด็กน้อยที่พ่อแม่กะลังอุ้มอยู่
เด็กก้อออกแนวว่าอยากได้อ่ะ
ก้อเรยขายได้หมดเรย......
ดีใจสุด ๆ
พอขายเส็ดก้อกะว่าจาได้ไปลอยกระทง
แต่สุดท้ายก้อเดินไปที่สระน้ำเพียงลำพัง
แต่จิง ๆ ไปกะเพื่อน
หมายถึงเพียงใจเดียวลำพังน่ะ
ก้อแบบว่าไม่มีใครไปลอยด้วยอ่ะ....เส้าใจเจง ๆ
หลังจากนั้นก้อกลับมากะแพรว
สุดท้ายก้อคือ...ปีนี้ชั้นก้อไม่ได้ลอยกระทง ฮือๆ
  19 November after 4 canine.....กลับจาก 4 เขี้ยวมาตั้งแต่เมื่อวาน แต่แบบว่าเรียกได้ว่าหมดสภาพกันเรยทีเดียว
ไม่สบาย หายใจไม่ออก เจ็บคอ โอ๊ย!!!!
ก้อจาไม่ให้ไม่สบายได้ไง ก้อกลางวันแดดร้อนจนหมดแรง พอกลางคืนก้อหนาวจนสั่นไปทั้งตัว
แถมตอนสันโต้ ฝุ่นงี้ตลบกันเรยทีเดียว
เมื่อวานนะ พอกลับมาถึง ก้อรวบรววมแรงที่เหลืออยู่อาบน้ำ
หลังจากนั้นเรี่ยวแรงก้อหมดลงทันใด หลับเป็นตาย
ตอนแรกวันนี้ก้อกะว่าจาไม่ไปเรียน
แต่จาสอบแร้ว ไม่ได้.....ต้องไป
แต่พอไปก้อเรียนได้ประมาณ 15 นาที
ก้อหมดแรง fit ......หลับไปเรย.....ไปเรียนก้อไม่ได้เรียนอยู่ดี
พอเลิกก้อเรยต้องยืม ปิงปิง เพื่อนที่แสนจาน่ารักมาลอก
thank นะจร๊ะ เพื่อนสุดเลิฟ >3<
เลิกเรียนวันนี้ก้อมีเฉลย buddy ให้ไปบอกกันเอง
มีคนมาบอกชั้นแร้ว แต่....buddy ของชั้นหายไปไหน ไคเห็นช่วยบอกที
สรุปก้อคือ ยังไม่ได้บอกไง
เลิกเรียน ตอนแรกก้อกะว่าจารีบกลับมานอน เพราะหมดแรงยังไม่หาย
แต่อยากกินของร้อนๆก้อเรยไปกินกะเพื่อน ๆ แต่ก้อไม่ได้ไปไกลหรอก
โรงเด็นท์ของเรานี่แหระ ก้อเพราะว่ามันแสนถูกไง อิอิ
พอกินเส็ด ก้อเรยไปเดินหาของ gift & thank
เพราะว่าคิดว่าวันหลังคงจะไม่มีเวลาแร้ว
เดินหาอยู่นานมาก ก้อกัวว่าจาไม่ถูกใจไง
พอซื้อเส็ด ก้อกลับเรย
แระพอมาถึงก้อกินยา แร้วก้อหลับไปจนถึงตอนเย็น
อีกไม่กี่วันก้อจาถึงวันลอยกระทงแระ
แบบว่ายังไม่มีคนไปลอยด้วยเรยอ่ะ......
ไม่อยากลอยคนเดียว เพราะมันเหงาใจ (อารมณ์เปลี่ยวเชียวชั้น) 05 November เพื่อนรัก......รักเพื่อนโปรดอย่าถามฉันเลย ว่าจะมีไหมใคร
ที่จะห่วงจะรักเธอด้วยหัวใจ ในแบบที่เธอมี ในว่าเธอไม่มอง คนใกล้ๆ สักที ฉันนั้นเจ็บรู้ไหมใกล้แบบนี้ แต่เหมือนไม่มีค่าเลย ตัวฉันเอง ก็กลัวเหมือนกัน ถ้าเธอรู้ว่าทุกคำ ที่ฉันพูดไปว่ารักกัน ไม่ใช่คำนั้น ที่เธอต้องการ เมื่อเพื่อนรัก กลายเป็นว่ารักเพื่อน ฟังแล้วดูเหมือน ว่าใกล้กัน จริงๆ แล้วคำนั้น มันห่างไกล เมื่อความรักฉันเป็นเหมือนอากาศ ที่คอยเคียงข้างเธอเรื่อยไป ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ ในว่าตัวฉันเอง ก็ไม่เคยมั่นใจ ว่าตัวเองจะดีได้มากมาย อย่างใจเธอต้องการ เหมือนความรักที่มี ความสัมพันธ์เนิ่นนาน นั้นได้จุดกันไว้แค่เส้นบางๆ ฉันไม่กล้าข้ามไป ตัวฉันเอง ก็กลัวเหมือนกัน ถ้าเธอรู้ว่าทุกคำ ที่ฉันพูดไปว่ารักกัน ไม่ใช่คำนั้น ที่เธอต้องการ เมื่อเพื่อนรัก กลายเป็นว่ารักเพื่อน ฟังแล้วดูเหมือน ว่าใกล้กัน จริงๆ แล้วคำนั้น มันห่างไกล เมื่อความรักฉันเป็นเหมือนอากาศ ที่คอยเคียงข้างเธอเรื่อยไป ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ เมื่อเพื่อนรัก กลายเป็นว่ารักเพื่อน ฟังแล้วดูเหมือน ว่าใกล้กัน จริงๆ แล้วคำนั้น มันห่างไกล เมื่อความรักฉันเป็นเหมือนอากาศ ที่คอยเคียงข้างเธอเรื่อยไป ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ ไม่เคยเห็นเลยใช่ไหม ว่าใครรักเธอ ^o^ เพลงก้อแบบว่าเก่าแร้วอ่ะนะ แต่ชอบเพราะตรงใจดี ^o^
วันนี้ก้อเปิดเทอมมาเป็นอาทิดที่สองแร้ว อาทิดหน้าก้อจะสอบ midterm แร้วแหระ
เฮ้อ!!! เรียนยังไม่ทันจะรุเรื่องเรย
รุสึกเหมือนว่าเทอมนี้เรียนเยอะมากเรยอ่ะ เหมือนมะค่อยได้พักเรย
แต่ก้ออ่ะนะ วันนี้เรียนเลิกครึ่งวัน
ก้อเรยไปเดินเตร็ดเตร่มา
เสียตังค์ไปเรียกได้ว่า กระเป๋าฉีกเรยทีเดียว
ก้อต้องเข้าสู่สภาวะงดกินของหรูชั่วขณะ งดอยากได้ของที่อยากได้ชั่วขณะ
งดเดินสยาม เพราะมันจาทำให้เกิดกิเลสอย่างมาก
เหย เงินนี่มันใช้ได้ใช้ดีจิงๆ แปบเดียวหมดเรย
ตอนนี้ที่คณะก้อกะลังเล่น buddy กัน
จะบอกว่าตังค์ที่ใช้ไปวันนี้ก้อไปซื้อขนมให้ buddy ด้วยนะ ไม่ใช่ซื้อให้ตัวเองอย่างเดียว
shop กระจาย แต่ก้อยังไม่ลืมของ buddy นะ
บางครั้งสิ่งที่เราไม่คาดฝันว่ามันจะเกิดขึ้น มันก้อเกิด
เช่น ในเวลาที่เราไม่คิดว่าเราจะได้เจอกับใครสักคน ที่เราอยากเจอ
เค้าคนนั้นก้อจะมาปรากฏตัว จนทำให้เราแปลกใจ
แต่บางครั้งที่เราคิดว่าอยากเจอ เค้าก้อไม่มาให้เราเห็น
 |
|
|
