chompoo's profile...Season of Love...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    27 February

    วันพุธสิ้นเดือนแห่งความรัก ~~*

     
    เนื่องในโอกาส อยากอัพ space มานานมากแร้ว แต่ว่าเสียดายอันที่แร้วที่อุตส่าอัพซะยาวเกิ๊น
    ก้อเนื่องด้วยวันนี้ เปนการสอบวิชารองสุดท้าย ยังเหลืออีกวิชานึง อาทิดหน้า แต่ว่าวันนี้ก้อเพิ่งจากลับมาถึงแหระ
    อันที่จิงแร้วนั้น สมควรที่จะกลับมาตั้งแต่เช้า แต่เนื่องด้วย Proshow Gold อันสุดแสนจะ....เฮ้อออออออ
    นั่งทำตั้งแต่สิบโมงเช้า แต่แบบว่าเพิ่งเส็ดเมื่อกี้นี้เอง
    แต่ก้อแบบว่าอีกน่ะแหระ มันก้อออกมาไม่ได้ได้ดั่งใจเท่าไหร่เรย แอบเส้าเล็กๆ แต่ก้อช่างเหอะ นี่ก้อสุดความสามารถของอิชั้นแร้วเหมือนกาน
    ช่วงนี้เปนช่วงสอบ แต่ก้อแบบว่า งานก้อยังไม่จบสิ้น ยังเหลือรายงานอีกตั้งมากมายก่ายกอง
    ชั้นขี้เกียจเหลือหลาย ไม่เข้าใจเรย ว่านี่มันไม่ใช่เวลาที่ควรจะมานั่งอ่านหนังสือหรอ ชั้นต้องมานั่งทำงาน Ohhhhhhh!!!!!
    เมื่อไหร่จาปิดเทอมซะที โรคขี้เกียจกำเริบแร้วนะ
    อยากมีโลกที่ไม่ต้องใช้ความคิด อยากอยุเฉยๆ ไปวันๆ ขี้เกียจโคดๆ
    อยากนอนตื่นสาย ตื่นมาแร้วไม่ต้องทำอะไร ทำแค่นั่งดู TV เล่น msn hi5 แค่นี้พอ
    ถ้าชีวิตเปนอย่างงี้ก้อคงจาดี เบื่อๆ ที่ต้องมารีบตื่นแต่เช้าไปเรียน ไปสอบ เย็นกลับมาก้อต้องทำงานอ่านหนังสือดึกๆ ดื่นๆ
     
    เมื่อวันอาทิดได้ดูเรื่องยุทธการหักคานทองตอนจบ (ถึงแม้ว่าวันจันจามีสอบก้อตาม she ก้อยังชิวดู TV อยุ)
    อยากจาบอกว่านางเอกเรื่องนี้ เหมือนตัวเองโคดๆ อ่ะ ไม่ได้หมายถึงว่าสวย รึว่าอยากจาบอกว่าตัวเองเปนนางเอกอารัยหรอกนะ
    แต่คือจาบอกว่าเปนคนที่ชอบฝันกลางวัน ติดเพื่อนมากๆ เอาแต่ใจตัวเอง อารัยประมาณเนี้ย
    ดูไปก้อร้องไห้ไป แต่แบบว่าเรื่องนี้ควรร้องไห้ด้วยหรอ ชั้นก้อยังไม่เข้าใจเหมือนกัน
     
    จบดีกว่าอ่ะ มะรุจาเขียนไรแระ คิดไม่ออก
    เบื่อ เด๋วก้อต้องไปทำงานอีกแร้วว่ะ เซงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ความคิดถึงไม่มีวันหมด
    ปล.ชั้นจาคิดถึงเทอเสมอนะ แม้ไม่ได้เจอกาน
    14 February

    lonely valentine ~~*

     
    วันนี้ 14 กุมภา วันวาเลนไทน์ ก้อแอบหวังอ่ะนะ ว่าวาเลนไทน์ปีนี้จาไม่เหมือนปีก่อนๆ ก้อโอกาสมันมีให้หวังก้อต้องหวังไว้ก่อนล่ะ
    แต่สุดท้าย ก้อต้อง lonely valentine เหมือนเดิม เฮ้อๆๆๆ เมื่อไหร่จาไม่ lonely ซะทีนะ เซงๆๆ แร้วนะ
     
    แต่วันนี้ก้อยังมีความสุขอยุนะ ก้อเพราะว่าอะไรน่ะหรอ ก้อเพราะว่าวันนี้เพิ่งสอบเส็ด แระคืนนี้ก้อมะต้องอ่านหนังสืออีกแร้ว เย้ๆๆๆ
    พุ่งนี้ก้อมะมีงานต้องส่ง เย้ๆๆๆ ดีใจซะมะมี เพราะเปนโอกาสที่หาได้ยาก อีกแร้ว 55+
    วันนี้ก้อเรยได้เล่นเนตแบบเปนจิงเปนจังซะที เล่นแบบเต็มๆ เพราะมะต้องห่วงอ่านหนังสืออีกแร้ว
     
    ต่อเนื่องจากคราวที่แร้ว ที่พี่เชนมา comment hi5 ให้ แต่ก้อยังมีเรื่องให้ดีใจได้อีก เพราะไม่กี่วันต่อมาพี่เค้าก้อมาเม้นท์ให้อีก ดีใจๆ
    แต่หลังจากนั้นนี่สิ เฮ้อ! เส้าๆๆๆ เพราะหลังจากนั้นพี่เค้าก้อหายไปเรยอ่ะ เซงๆๆๆๆ ได้ mail มา เจอพี่เค้าออน ก้อมะกล้าทัก
    แต่แบบว่าทักมะทันด้วยแหระ ก้อเพราะเค้าออนเพียงเสี้ยววินาที เร็วมาก เพราะยังมะทันหายตื่นเต้นพี่เค้าก้อออฟไปแระ ฮือๆๆๆ
    แอบเก็บไปฝันด้วยแหละว่าได้คุยเอ็มกะพี่เค้าอ่ะ แบบว่า เขิลๆๆๆๆๆ จังเรย (ก้อได้แค่ฝันว่ะ 55+)
     
    ขี้เกียจเล่าเรื่องเก่าๆ บีคอส จำมะได้ว่ะ เอาเรื่องวันนี้เรยแร้วกาน รับรองว่าเด็ดชัวร์.....!!!!!!!!
    ก้อเพราะว่าวันนี้เปน วันวาเลนไทน์ น่ะสิ อิอิ
    เรื่องมันก้อมีอยุว่า
     
    เนื่องจากวันนี้เปนวันวาเลนไทน์ ที่ชั้นก้อแอบหวังว่าจามีใครสักคนที่เข้ามาเปนส่วนเติมเต็มในชีวิต (ช่างเน่าเหลือหลายว่ะ)
    เช้าวันนี้ก้อตื่นมา (สาย) เหมือนปกติ อิอิ วันนี้มีสอบ human ที่ไม่ได้อ่านหนังสือซักตัวแต่ท่องโพยได้เป๊ะๆๆๆๆๆๆ
    ก้อเค้าบอกว่าตรงนี่ จาไปอ่านหนังสือให้เสียเวลา (เล่นเอ็ม) ทำไม
    ไปเรียนฟิสิกส์ (สายเหมือนเดิม) แถมต้องออกเร็ว เพราะต้องรีบไปสอบ human อีก เปนเช่นนั้นจึง เรียนได้ประมาณไม่ถึง 5 นาที
    human ก้อแบบว่าอ่านโจทย์ยังมะทันจบก้อกาไปแร้ว 55+ ก้อมันตรงโพยเรยนี่ ส่วนข้อที่มะตรงก้อมั่วไป ก้อใครจะไปรุวะ ดันไม่อ่าน
    ต่อจากนั้นก้อต้องกลับมาคณะมาดูงานคลินิก ที่ตอนแรกเหมือนจาได้เลิกเร็ว แต่แบบว่าฟังจนกรุอยากจานอนเต็มที่ น่าเบื่อสุดๆ
    หลังจากนั้นก้อต้องมานั่งทำงาน present พรุ่งนี้อีกแระ เฮ้อๆๆๆ แต่แบบว่าทำแปบเดียวแหระ ก้อไปเดินเล่น paragon กะเม
    หลังจากนี้แหระ ที่เด็ดสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขอบอก
    คือว่า ตอนแรกก้อตกลงกะเมว่าวันนี้ตอนเย็นจาไปเดินเปนเพื่อนเม เนื่องจากเมมันต้อง.....อ่านะ รุกาน
    พอทำงานเส็ดจากโรงเด็นท์ช่ายมะ ก้อเดินๆๆๆๆๆ ไปบันไดเลื่อน โชคดีนะเนี่ย ที่เดินไปบันไดเลื่อน โชคดียังไง ต้องไปอ่านกานต่อ
    พอเดินไปก้อจาออกจาก siam center เพื่อไป paragon จังหวะนั้นเอง (แหม!!! เล่าซะตื่นเต้นเชียว 55+)
    ม่ายช่ายก่อนหน้านั้นก้อแบบว่าเดินมาตามทางก้อเจอแบบว่าคู่นั้น คู่นี้กานมากมายเรย จนจำไม่ได้ว่าเจอมากี่คู่ เรียกว่านับร้อยได้เรย
    ใครเหนก้อแบบว่าสะกิด (หมายถึงชั้นกะเมอ่ะนะ) ก้อออกแนวว่า แกรุจักคนนั้นป่ะ อุ๊ย!!! เค้าเปนแฟนกะ....
    ออกแนวอิจฉากานเรยทีเดียว แระคู่ที่สำคัญก้อมาถึง
    พอก้าวท้าวออกจาก siam center ในทันใดนั้นเอง เมก้อสะกิดแร้วบอกว่า
    "แก!!!!! คนนั้นหน้าเหมือนพี่เชนแกเรยอ่ะ...."
    ชั้นก้ออึ้งสิ เพราะกาลังส่องคู่สวีทกานอยุ ชั้นก้อ ตางี้สอดส่ายเชียว ไหนๆ พี่เชน อ่ะ พี่เชนจิงๆด้วย เจอกานจังๆเรยอ่ะ
    ไม่ต้องไปนั่งรอ ดึกดื่นเที่ยงคืนอีกแร้ว แต่ว่า T^T เดินจูงมือมากะพี่นาน่าว่ะ แมร่งสวีทกานจิง
    ชั้นก้อเรยบอกกะเมว่า ชั้นขอเดินตามได้มั้ย เมก้อบอกว่า ตามใจ แบบว่ามันก้อแอบตื่นเต้น ก้อรุสึกว่าเค้าไม่ช่ายคนที่จามาเดินแถวนี้
    เดินๆๆๆๆๆๆๆๆ ตามมาจนถึง siam square เมมันก้อบอกว่ารักษาระยะห่าง เด๋วเค้ารุตัว
    แต่ชั้นก้อแอบรุสึกว่าเค้ารุตัวว่ะ เพราะว่าเหมือนเค้าพยายามที่จะพาพี่นาน่าเดินวนไปวนมา เพื่อดูว่าชั้นกะเมเดินตามรึป่าว???
    ชั้นกะเม พอเหนว่าท่าจาไม่ดีแร้ว ก้อเรยเลิกตาม
    ทีนี้เค้าก้อหายไปทางซอยต่อจาก center point อ่ะ ทีนี้ก้อแบบว่าเซงๆๆๆ เจอแปบเดียว
    ก้อเรยเดินย้อนซอยนั้น กลับมาทางคณะ ทีนี้ก้อเดินผ่านร้าน ka-nom ชั้นก้อมองไปข้างในโดยมะได้ตั้งใจ เหนพี่เชนแวบๆ ชั้นก้อ
    เม ชั้นเหนพี่เชนอยุในร้านนั้นว่ะ ก้อแบบว่าหยุดคุยกานแปบนึง
    ซักพักหันหลังมา พี่เชนออกมาดู หันหน้ามาทางชั้นด้วย เหมือนว่า อีสองคนนี้ยังตามไม่เลิกว่ะ
    ชั้นกะเมก้อเดินกลับไปทางรถไฟฟ้า ชั้นก้อคิดว่าคงไม่ได้เจอแร้วล่ะ ช่างเหอะ
    ก้อเดินไป paragon ตามจุดประสงค์เดิม เดินๆๆๆๆๆๆๆ ไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆ คิดว่าเรื่องพี่เชนจาจบ
    แต่ว่ามานไม่จบเพียงแค่นั้นน่ะสิ
    เดินไปได้ซักพัก ฝนก้อโทรมาบอกว่า แก ชั้นเจอพี่เบนลีของแก ที่ร้าน red mango เอาแระ ทีเนี้ย
    ชั้นก้อขอร้องเมว่าไปหาอีกทีเถอะนะ ทีนี้ก้อโทรชวนตาลมาด้วย จาได้กล้าๆๆๆๆ ขอถ่ายรูป อารัยปรามาณเนี้ย
    ก้อเดินไปเรื่อยๆ ก้อแอบคิดว่า เค้าคงจาเดินไปที่อื่นแระ แต่ว่าพอเดินย้อนกลับมาทางคณะ ตรงซอย red mango อ่ะนะ
    ชั้นก้อจำเปนที่จะต้องเดินหลบอารัยซักอย่าง ไปชิดกะประตูร้านๆ นึง
    แระชั้นก้อหันเข้าไปในร้านพอดิบพอดี แระก้อเหนพี่นาน่าอยุในร้านนั้น โอ้แม่เจ้า อารัยมันจาบังเอิญปานฉะนี้วะ
    ก้อเดินไปหยุดตรงทางเข้าใต้โรงหนังสยาม รอตาลอยุ ชั้นก้อบอกเมว่าชั้นแอบเหนพี่นาน่าอีกแร้วว่ะ
    พอเจอตาล ชั้นก้อบอกว่าพี่เค้าอยุในร้านซักร้านนึงอ่ะ
    ซักพัก หันหลังกลับไป
    เท่านั้นแหระ
    พี่เชนเดินออกมาจากร้านอีกแร้ว คราวนี้ เดินออกมา แร้วก้อหันมามองทางกลุ่มพวกเราเรยแหระ
    แระก้อเดินวนๆๆๆอยุหน้าร้านนั้น ซึ่งถ้าเราจาคิดกานจิงๆ ว่าคนปกติ จาเดินออกมาวนๆๆๆๆ ทำไม
    เหมือนว่า พี่เชนเค้าจำได้ว่าอีสองคนนี้อีกแร้ว มันยังตามไม่เลิก
    แร้วเค้าก้อเดินกลับเข้าร้านนั้นไป ชั้นกะเมก้อตกลงกานว่า จะไม่ตามแร้ว เพราะเหมือนว่าพี่เค้าจารุตัว
    จบแระ เรื่องก้อมีอยุเท่านี้
     
    สรุป ก้อคือ ได้เจอเฉยๆ ไม่ได้ถ่ายรูปรึคุยอารัยกานเรย แต่แบบว่าคราวนี้ มันแบบว่าใกล้ตัวสุดๆ
    เพราะไม่คิดว่าจาได้เจอพี่เชนแถวนี้ ในวันสำคัญอย่างนี้ "วันวาเลนไทน์"
     
    สรุปว่า แม้ว่าวาเลนไทน์ปีนี้ชั้นจา lonely เหมือนเดิม T^T แต่ว่าก้อยังดีที่ได้เจอพี่เชน ตัวเปนๆๆๆ
    คือว่า เรื่องราวก่อนหน้านี้ก้อคือว่า
    ชั้นได้ไปอ่านดวงในไหนซักที่นึง เค้าได้ทำนายไว้ว่า วาเลนไทน์ปีนี้ สิ่งที่ชั้นหวังจาไม่ได้ดังหวัง
    แต่สิ่งที่ไม่ได้หวัง จาได้เจอ
    สิ่งที่หวังก้อคือ....อ่านะ รุกาน
    แต่สิ่งที่ไม่ได้หวังก้อคือ ได้เจอพี่เชนนี่ไงล่ะ
    คำทำนายอารัยมันช่างตรงอย่างงี้วะ แต่ก้อจำมะได้แร้วว่าอ่านมาจากไหน อิอิ
     
    อยากเจอพี่เชนอีกอ่ะ มาแถวนี้บ่อยๆ ก้อดีนะคะ
     
    Red heartRed heartRed heartRed heartRed heartRed heartRed heartRed heartRed heart
     
    ปล. valentine ปีนี้ก้อขอให้เพื่อนๆ happy กานนะคะ คนที่มีแฟนแร้วก้อขอให้ sweet กานสุดๆ
    ส่วนคนที่เปนแบบชั้นก้อขอให้เจอภายในปีนี้ ปีหน้าจาได้ sweet กะเค้ามั่ง
     
    มีเพลงๆ นึงที่เหมาะกะชั้นมากเรยสำหรับ valentine ปีนี้ (ปีหน้าไม่เอาแร้วได้ป่ะ)
     
    "Lonely Valentine"
    BY>>>I'm Ready
     
    ความหนาวผ่านมาเมื่อไร  ใจฉันก็เริ่มสั่น
    สิ่งที่ชอบมาด้วยกัน นั้นคือความเหงาใจ
    ผ่านมากี่เดือน กี่ปียังไม่มีใครข้างกาย
    ทำไมเหตุใดฉันจึงไม่มีคู่
     
    ไม่ขอมากมาย หนึ่งปีขอเพียงสักวัน  ให้ตัวฉันไม่อ้างว้าง
     
    ช่วยส่งใครสักคนมาหยุดความหนาวหน่อย
    กอดใจไว้คงอุ่นไม่น้อยคงฝันดี
    อยู่ด้วยกันวันเดียวเท่านั้น ที่ต้องการมีเพียงเท่านี้ให้ฉันที
    ขอมือสักคน ข้างกันสักใจก็พอ
     
    คู่รักที่เดินด้วยกัน   เห็นเขามีความสุข
    ยิ่งทำให้ฉันเป็นทุกข์ น่าอิจฉาเหลือเกิน
    มีใครที่ใจว่างไหม เป็นใครทีไม่บังเอิญ
    ได้ไหม ซอกใจเล็กๆให้ฉันอยู่
     
    ไม่ขอมากมาย หนึ่งปีขอเพียงสักวัน  ให้ตัวฉันไม่อ้างว้าง
     
    ช่วยส่งใครสักคนมาหยุดความหนาวหน่อย
    กอดใจไว้คงอุ่นไม่น้อยคงฝันดี
    อยู่ด้วยกันวันเดียวเท่านั้น ที่ต้องการมีเพียงเท่านี้ให้ฉันที
    ขอมือสักคน ข้างกันสักใจก็พอ
          
    ใจยังหวังยังเก็บความรักไว้รออยู่ เผื่อว่ามีสักคนมารับ
    อยากจะใช้คำว่าเรา อยากจะมีรัก 
    ให้ความหนาว ความเหงามันจากไป
     
    ปล.ชั้นจารักคุณตลอดไป
     
    กุหลาบสีชมพู
    PS อันนี้ให้เทอคนนั้น แต่ว่าเทอจารุตัวมั้ยอ่ะ ว่าชั้นให้เทอ ถ้ารุตัวก้อรีบมารับไปซะดีๆ