...Season of Love...: August 2008

28 August

วันนี้มีประสบการณ์มาเล่าให้ฟัง มันเป็นเหตุการณืที่เพิ่งเกิดขึ้นกับตัวชั้นเมื่อเย็นวันนี้นี่เอง

ขอบอกก่อนเลยว่าเรื่องที่จะเล่าทั้งหมด อาจเป็นเรื่องที่ชั้นคิดไปเองก้อได้

แต่จะบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ทำให้ชั้นตื่นเต้นมากๆๆๆๆ

เรื่องก้อมีอยู่ว่า.......

ตอนเย็น......เลิกเรียนก้อต้องกลับบ้านตามปกติช่ายมะ??

ก้อเดินเล่นก่อนนิดหน่อย....55+ ชิวๆ อย่างมีความสุข

พอรถเมล์มาก้อขึ้นเพื่อจะกลับอ่ะนะ รถเมล์ก้อแสนจะโล่งอ่ะวันนี้ (ชอบมากกกกก)

ก้อเดินขึ้นไปนั่งตรงเบาะที่ว่างสองคน เพราะไม่อยากนั่งกะใคร อยากนั่งคนเดียวสบายๆ

(แต่ต่อไปจาไม่เอาแล้ว ToT)

เบาะที่นั่งก้อถัดจากประตูไปทางหลังประมาณ 2-3 แถว

นั่งติดหน้าต่าง กะว่าจานั่งกินลมชมวิว โน้ต

55+

จังหวะนั้นหันกลับเข้ามาในรถ ดั๊นไปสบตากะผู้ชายคนนึง

มาถึงตรงนี้ อาจคิดว่าผู้ชายคนนั้นอาจจะหล่อมาก จนเป็นที่มาของ blog นี้

แต่จิงๆ ไม่อยากจะ said ว่า..........

ผู้ชายคนนั้น หน้าตา & ท่าทางดูโรคจิตนิดๆ (ไม่รุว่าคิดไปเองป่าวนะ แต่ท่าทางไม่ค่อยดีอ่ะ)

พอบังเอิญสบตาปุ๊บ มันก้อมานั่งข้างๆ ที่ยังเป็นที่ว่างอยุ พอมันนั่งมันก้อนั่งโคดชิดอ่ะ

ชั้นก้อแบบ "ซวยแร้วกรุ"

ชั้นก้อได้แต่ภาวนาให้วันนี้รถไม่ติด ไม่อยากนั่งกะมันนานๆ

ในสมองก้อคิดแต่ว่ามันจะทำไรกรุมั้ย นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ (กรุเว่อไปมะ?)

แล้วมันก้อพูดไรไม่รุ ไม่รุพูดกะชั้นป่าว แต่ชั้นไม่ได้สนใจ มองออกนอกหน้าต่างอย่างเดียว

หันไปมีหวังมันคุยกะชั้นแน่ น่ากัวววววววโคดดดดด..........

ในขณะที่นั่งตื่นเต้นอยุนั้น

ในหัวสมองก้อคิดไปว่าเด๋วจาเดินออกไงให้ไม่โดนมัน คิดไปว่าเด๋วจาเอากระเป๋ากั้นตอนเดินออก

แล้วก้อนั่งภาวนาต่อ ตอนนั้นกัวโคด นั่งนึกถึงเรื่องที่เคยอ่านจาก forward mail โอ้วววว ประสาทจากิน!!!

แล้วในขณะที่มองไปทางหน้าต่าง หน้าต่างมันก้อเปนกระจกช่ายมะ

ก้อเห็นมันโน้มตัวไปพิงเบาะข้างหน้า แล้ว........หันมามอง!!!!!

ประสาทจากินอีกรอบ อีกรอบ และอีกรอบ >//////<

แต่โชคดีที่วันนี้รถไม่ติด พอจะลงก้อพยายามทำท่าทางให้มันกัว แบบว่า "เมิงหลบไปดิ๊ กรุจาออก"

พอก้าวลงจากรถเมล์เท่านั้นแหระ เหมือนยกเขาออกจากอก เฮ้ออออออ

เรื่องยังไม่จบเท่านั้น!!!! เพราะในขณะที่เดินอยุ บังเอิ๊ญ บังเอิญ (อีกแล้ว?) หันไปทางรถเมล์คันนั้นพอดี

>>>>>มันมองมา<<<<<

ชั้นจาบ้าตาย แต่อย่างน้อยชาตินี้

"ชั้นกะมันคงจาไม่ได้มาเจอกันอีก"

เรื่องที่เล่ามาทั้งหมด ก้อไม่รุนะว่าชั้นคิดมากไปเองรึป่าว จิตตกเกินไปมั้ย แต่ก้อดีกว่าไม่ช่ายหรอที่เราจาระวังตัวไว้

ก้อฝากถึงทุกคนด้วยให้ระมัดระวังคนแปลกหน้าด้วยน้า....เปนห่วงทุกคน ^^