chompoo's profile...Season of Love...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 20 โอ้ยยย..............ณ จุดๆ นี้คงไม่มีคำอุทานใดดีไปกว่าคำว่า "โอ้ย...."
"โอ้ย" นี้ ไม่ได้หมายถึง โอ๊ย โอ๊ย คิดถึงจังเลย ใดๆ ทั้งสิ้น
แต่ออกจะหมายถึงว่า "โอ๊ย" อะไรกันนักหนา อ่านหนังสือเท่าไหร่ก็ไม่จบสักที
เพราะฉะนั้น blog นี้จะมา "บ่น" อย่างเดียว ทิ้งท้ายก่อนปิดเทอม (เมื่อไหร่จาถึงวะ....-_-")
สอบ 10 วัน 12 วิชา .........เยอะชิมิ
หลายคนชอบถามว่าเทอมนี้เรียนกี่หน่วย คำตอบก็เหมือนเดิมทุกครั้งว่า....
เค้าจำกัด max เท่าไหร่ก็เท่านั้นอ่ะค่ะ (ประมาณ 20 กว่าอ่ะ...คิดดูเหอะ)
(เพราะฉะนั้นบางคนที่บ่นว่าเทอมนี้ชั้นเรียน 9 หน่วย โคตรเยอะเลย อย่ามา....ให้ได้ยิน)
ตอนนี้อ่านก็ไม่รู้เรื่องก็เลยมานั่งอัพ space นี่แหละ
เดี๋ยวก็ต้องไปอ่านต่อแล้ว.....สัญญาว่า จะตั้งใจอ่านแล้ว
อีก 10 วันเท่านั้น........
อดทนไว้ค่ะ....ชมพู่
ความพยายามและความอดทนเท่านั้นจะพาเธอไปสู่ "ความฝัน"***
  ปล. เจอกันอีกทีปิดเทอมนะคะ....^^*
someday I meet you...,,...but...,,...everyday I miz you ^^*
..... but both of miz & meet 's so wonderful ..... September 17 พระจันทร์นานมาแล้ว..สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง
มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง ..กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมาก ดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน… ...ทุกๆ คืนเมื่อมองไปบนฟ้า จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ.. แต่แล้ววันหนึ่ง.. ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์ ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย .............. และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด... เมื่อค่ำคืนมาถึง.. จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ เพียงดวงเดียว ... ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหา ดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง .... คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ.. ..... ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า "หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ" จึงตัดสินใจ.. ระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไปทั่วทั้งจักรวาล เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น... ..... เมื่อเวลาผ่านไป ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิง ได้เห็นถึงความจริงว่า.. แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใด แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงเธอเท่านั้น ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ อีกมากมาย ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง... .... แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตน จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าไม่มีวันที่จะได้เจอ กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว จึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ .... แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชาย มีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสง ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์ จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้ .... หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง หรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด วันนั้น คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์.... .....เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล.....  January 24 โหดร้ายยย T^Tตอนนี้ชีวิตของชั้นและก้อ นทพ.เพื่อนชั้นทั้งหลาย กำลังจะกลายเป็น...อะไรซักอย่าง
เพราะอะไรน่ะหรอ ก้อเพราะว่า...... "องค์ลง" ตึ่ง!!!!!
"องค์ลง" ......หมายความว่า มีองค์อะไรซักอย่างมาลงให้ต้องทำอะไรซักอย่าง
แต่แค่ซักอย่างก้อคงดี
แต่.......ตอนนี้มีถึง 4 องค์ด้วยกัน.....ตึ่ง!!!! o[]O!!!!!
โอ้วววววว แค่องค์เดียวก้อจะตายแล้ว นี่มีถึงสี่.....โอ้วววววว (จะโอ้ววววว....อีกกี่รอบวะ)
สี่องค์ก้อประกอบด้วย....
๑. องค์ micro
อันนี้องค์ลงจนจะเป็นบ้า ต้องหาชื่อเชื้อที่ไม่รุว่าเป็นอะไร หาก้อไม่ได้
พอหาได้ก้อไม่ได้อยุในช่องปาก ต้องทำรายงานด้วย เฮ้อออ
"เอิ่ม...อาจารย์ก้ออยากได้แค่รายงานง่ายๆ อ่ะนะคะ" แต่แบบรายงานในห้องอาจารย์อ่ะคะ ไม่ง่ายๆ เลยนะคะ
---->ชั้นไม่เข้าใจ
จากการคิดวิเคราะห์อย่างมากมายกับบรรดาผองเพื่อน นทพ. ของเราแล้ว รายงานนี้เป็นส่วนหนึ่งของคะแนน conduct 10/100
แต่ 10 คะแนนนี้ก้อไปแล้ว ได้แก่ ไม่ปิดแก๊ส ไม่ล้างสไลด์ ไม่ใส่เสื้อกาวน์ แต่งตัวไม่เรียบร้อย บลาๆๆๆๆ มากมาย
๒. องค์ oral health
ต้องเตรียม present โดยบางทีโชคชะตาอาจจะบันดาลว่าไม่ต้อง present
ก้อหมายความว่าต้องเตรียมตัวอย่างมากมาย โดยบางทีอาจจะไม่ได้ใช้เลยด้วยซ้ำ
ต้องแบ่งแยกสาเหตุและแรงจูงใจของคนที่ไม่ออกกำลังกาย
แต่.....มันไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (ในใบงานบอกให้แยก)
"ถ้าไม่แตกต่างก้อไม่ต้องแยกก้อได้ครับ เด๋วอาจารย์รอดูตอน present เลยแล้วกัน"---> ตึ่ง!!!!!
ณ เวลานี้ ทุกคนในกลุ่มต่างแยกย้ายกันออกไปตามงานต่างๆ ข้อมูลยังไม่มี แยกยังไม่ได้ ToT
๓. องค์ PBL (micro อีกแล้ว)
vaccine HPV เชื้อ HPV immune respond viral infection HMI CMI innate immunity บลาๆๆๆๆๆ
กะอาจารย์ภาค micro กะคำบอกเล่าความโหดจากรุ่นพี่
กับเวลาที่มีอยุน้อยนิด และหนังสือ text ภาษาอังกฤษในห้องสมุดอีกนับร้อย กับเพื่อนๆที่นั่งอ่าน text อย่างเป็นกิจวัตรอยุในห้องสมุด
"วันพฤหัสหรอคะ อาจารย์ว่าช้าไปมั้ยคะ????" .....เอิ่ม....เร็วกว่านั้นไม่ได้อีกแล้วค่ะ หนูมีอย่างอื่นทำอีกเยอะ.....
๔. องค์ radio OH MY GOD
องค์นี้ "สอบค่ะ"!!!! ชีทท่วมหัว ตอน midterm อ่าน 16 หน้า final บานเบอะ เอ๋!?! สอบ final แล้วหรอ????
ไม่ต้องสงสัย เพราะว่านี่คือหลักสูตรใหม่!!!!! เรียน radio I,II ในเทอมเดียวกัน ฮึๆๆๆๆ
จะสาธยายให้ฟัง หลักสูตรเก่าเรียน radio I ตอนปี "3" radio II ตอนปี "4" -----> แล้วนี่ ชั้นอยุปี "2" !!!!!
"ฮึฮึ!! อาจารย์ยืนดูตารางสอนพวกเธอแล้ว เป็นอาจารย์ อาจารย์คงไม่จบ!!!" ----->อ้าวววววว
ทั้งหมดนี้ก้อคือองค์ตอนนี้ที่มีอยุใน นทพ.ปี 2 ทุกคน ฮ่าๆๆ
จะเปลี่ยนองค์แต่ละที ต้องใช้เวลาจูนก่อน แต่ก้อนะ ทำยังไงได้ "ชีวิตมันก้องี้แหละ"
มาฆ่าชั้นให้ตายดีกว่า!!!!! November 03 เฮ้อออ~~~~~เฮ้ออออ~~~~~~
เบื่อจังเลย เปิดเทอมใหม่เนี่ย
ไม่กี่วันก้อรุสึกเหนื่อยแล้วอ่ะ
เรียนก้อไม่รุเรื่อง แล้วก้อยังเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย
บรรยายไม่หมด
เจอ ทั้งเรื่องเครียด ทั้งเศร้า ทั้ง.....
จนร้องไห้ขี้มูกโป่ง
แต่สุดท้ายทุกอย่างก้อคลี่คลาย เมื่อได้ระบายให้ใครสักคน (ที่รักเรามากที่สุด)
  August 28 ตื่นเต้นๆๆๆๆๆวันนี้มีประสบการณ์มาเล่าให้ฟัง มันเป็นเหตุการณืที่เพิ่งเกิดขึ้นกับตัวชั้นเมื่อเย็นวันนี้นี่เอง
ขอบอกก่อนเลยว่าเรื่องที่จะเล่าทั้งหมด อาจเป็นเรื่องที่ชั้นคิดไปเองก้อได้
แต่จะบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ทำให้ชั้นตื่นเต้นมากๆๆๆๆ
เรื่องก้อมีอยู่ว่า.......
ตอนเย็น......เลิกเรียนก้อต้องกลับบ้านตามปกติช่ายมะ??
ก้อเดินเล่นก่อนนิดหน่อย....55+ ชิวๆ อย่างมีความสุข
พอรถเมล์มาก้อขึ้นเพื่อจะกลับอ่ะนะ รถเมล์ก้อแสนจะโล่งอ่ะวันนี้ (ชอบมากกกกก)
ก้อเดินขึ้นไปนั่งตรงเบาะที่ว่างสองคน เพราะไม่อยากนั่งกะใคร อยากนั่งคนเดียวสบายๆ
(แต่ต่อไปจาไม่เอาแล้ว ToT)
เบาะที่นั่งก้อถัดจากประตูไปทางหลังประมาณ 2-3 แถว
นั่งติดหน้าต่าง กะว่าจานั่งกินลมชมวิว
 55+จังหวะนั้นหันกลับเข้ามาในรถ ดั๊นไปสบตากะผู้ชายคนนึง
มาถึงตรงนี้ อาจคิดว่าผู้ชายคนนั้นอาจจะหล่อมาก จนเป็นที่มาของ blog นี้
แต่จิงๆ ไม่อยากจะ said ว่า..........
ผู้ชายคนนั้น หน้าตา & ท่าทางดูโรคจิตนิดๆ (ไม่รุว่าคิดไปเองป่าวนะ แต่ท่าทางไม่ค่อยดีอ่ะ)
พอบังเอิญสบตาปุ๊บ มันก้อมานั่งข้างๆ ที่ยังเป็นที่ว่างอยุ พอมันนั่งมันก้อนั่งโคดชิดอ่ะ
ชั้นก้อแบบ "ซวยแร้วกรุ"
ชั้นก้อได้แต่ภาวนาให้วันนี้รถไม่ติด ไม่อยากนั่งกะมันนานๆ
ในสมองก้อคิดแต่ว่ามันจะทำไรกรุมั้ย นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ (กรุเว่อไปมะ?)
แล้วมันก้อพูดไรไม่รุ ไม่รุพูดกะชั้นป่าว แต่ชั้นไม่ได้สนใจ มองออกนอกหน้าต่างอย่างเดียว
หันไปมีหวังมันคุยกะชั้นแน่ น่ากัวววววววโคดดดดด..........
ในขณะที่นั่งตื่นเต้นอยุนั้น
ในหัวสมองก้อคิดไปว่าเด๋วจาเดินออกไงให้ไม่โดนมัน คิดไปว่าเด๋วจาเอากระเป๋ากั้นตอนเดินออก
แล้วก้อนั่งภาวนาต่อ ตอนนั้นกัวโคด นั่งนึกถึงเรื่องที่เคยอ่านจาก forward mail โอ้วววว ประสาทจากิน!!!
แล้วในขณะที่มองไปทางหน้าต่าง หน้าต่างมันก้อเปนกระจกช่ายมะ
ก้อเห็นมันโน้มตัวไปพิงเบาะข้างหน้า แล้ว........หันมามอง!!!!!
ประสาทจากินอีกรอบ อีกรอบ และอีกรอบ >//////<
แต่โชคดีที่วันนี้รถไม่ติด พอจะลงก้อพยายามทำท่าทางให้มันกัว แบบว่า "เมิงหลบไปดิ๊ กรุจาออก"
พอก้าวลงจากรถเมล์เท่านั้นแหระ เหมือนยกเขาออกจากอก เฮ้ออออออ
เรื่องยังไม่จบเท่านั้น!!!! เพราะในขณะที่เดินอยุ บังเอิ๊ญ บังเอิญ (อีกแล้ว?) หันไปทางรถเมล์คันนั้นพอดี
>>>>>มันมองมา<<<<<
ชั้นจาบ้าตาย แต่อย่างน้อยชาตินี้
"ชั้นกะมันคงจาไม่ได้มาเจอกันอีก"
 เรื่องที่เล่ามาทั้งหมด ก้อไม่รุนะว่าชั้นคิดมากไปเองรึป่าว จิตตกเกินไปมั้ย แต่ก้อดีกว่าไม่ช่ายหรอที่เราจาระวังตัวไว้
ก้อฝากถึงทุกคนด้วยให้ระมัดระวังคนแปลกหน้าด้วยน้า....เปนห่วงทุกคน ^^ July 28 วุ่นวาย (หัวใจ) ^o^aได้เวลาอัพสเปซอีกรอบนับจากไม่ได้อัพมานานพอสมควร เหตุก้อเพราะว่าอยู่ในช่วงสอบนั่นเอง
หลังจากสอบเส็ด ก้อดันเกิดอาการไข้หวัดกินทันที สอบเส็ดก็ไปหาหมอ แล้วก็นอน นอน นอน นอน
ก้อหมอบอกว่าให้นอน บอกแม่ว่าง่วง แม่ก้อบอกให้นอน สรุปแล้วก้อคือ นอน นอน นอน แล้วก้อนอน
เปิดเรียนหลังจากสอบก้อมา.....นอน ในห้องเรียนต่ออีก ก้อมันเรียนไม่รู้เรื่องนิ
ช่วงที่หายไปนั้นก้อมีอะไรเกิดขึ้นตั้งมากมาย บางเรื่องก้อเป็นข้อคิดเตือนใจเราเองเหมือนกัน อาทิเช่น
"บางครั้ง เราอาจจะมองคนที่หน้าตา เพียงแค่ว่า ใครหน้าตาดี เราก้อชอบ
ไม่ว่าใครพูดอะไรเราก้อจะพยายามแก้ต่างให้ตลอด แต่ความจริงมันก้อย่อมเป็นความจริง หน้าตาไม่ได้แปรตามนิสัย เสมอนะจร๊ะนู๋ๆ
จากที่เคยปลื้มคนบางคนที่หน้าตาดี เจอเหตุการณ์บางอย่างเข้าไป ทำให้เสียความรู้สึกเลย
แต่ในทางกลับกัน คนที่เรามองข้ามเค้าเพราะเค้าไม่ได้มีหน้าตาดึงดูดใจ แต่เค้ากลับมาทำให้เราประทับใจได้ทีเดียว"
ช่วงนี้เป็นช่วงหัวใจอ่อนแอ ใครพูดอะไรก้อคล้อยตามไปโม้ดดดดดดดด.....
ปล.ชั้นก้อยังไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกันว่าชั้นลืมเธอไปแล้วหรือยัง??? June 08 ไม่อยากเปนแบบนี้เหนชื่อบลอกหลายคนก้ออาจจางง นี่แกเปนไรไปอีกแร้วล่ะ
เรื่องมันก้อคือ เกิดอาการที่อยากขึ้นจากหลุม หลังจากที่ตกไปเกือบปีทีเดียว
แต่ก้อเพิ่งรุสึกตัวว่าหลุมนี้มันไม่ได้มีไว้สำหรับชั้น
ก้อพยายามอย่างสุดแรงเกิดเรยทีเดียว......(เว่อร์ไปมั้ยเนี่ย) เพื่อจาขึ้นจากหลุมๆนั้น
ใช้เวลานานเหลือเกิน...........
เพราะหลุมมันลึกมาก และก้อมักจะพลั้งพลาดตกลงไปอีกทู้กที
และในขณะที่กำลังขึ้นจากหลุมนั้นเอง ก้อได้มองเห็นหลุมใหม่อยู่ไกลลิบๆ
พอรุสึกตัวอีกที ก้อพบว่าตัวเองกำลังตกลงไปอีกหลุม
หมายความว่า หลุมเก่าก้อยังขึ้นไม่ได้ ก้อดันไปตกหลุมใหม่อีก
เรียกได้ว่าขาสองข้างอยุคนละหลุม....อารัยปรามาณนี้ (น่าอนาถใจจิง)
หรือว่าชั้นเข้าใจผิด........
ที่แท้ชั้นแค่เฉี่ยวปากหลุมใหม่ อย่างที่ใครบางคนได้บอกชั้น
ชั้นยังไม่ได้ตกลงไป.....สักหน่อย
แต่ชั้นจาพยายามขึ้นจากหลุมให้ได้ทั้งสองหลุมแร้วกานนะ
จาได้ไม่เจ็บตัว
 ปล. จามีใครอ่านเข้าใจมั้ยอ่า................
May 09 first dateวันพรุ่งนี้ก้อจะเปนวัน first date แร้วอ่ะ
เป็นวันแรกที่จะได้เจอน้องๆ แบบว่าตื่นเต้นอ่ะ
จะได้ไปเต้นสัน (ลดนน.)
แต่ไม่ดีอยุอย่างนึงก้อคือ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าโคดดดดดด
เฮ้ออออ......
ไปนอนดีกว่า
March 28 ปิดเทอมใหญ่ หัวใจ...ขี้เกียจเนื่องในโอกาสปิดเทอมใหญ่นี้ ชมพู่ก้อเกิดอาการที่เรียกว่า...ขี้เกียจ...ขึ้นมาทันใด
ชมพู่เกิดอาการที่เรียกว่าอยากทำแต่อาการหายใจอย่างเดียว ไม่อยากขยับตัวไปไหน
ซึ่งปกติแร้ว อาการนี้ ชมพู่ก้อเปนอยุเปนประจำ
แต่ปิดเทอม อาการนี้ก้อกำเริบ จนถือว่าเปนหนักมากๆ เรยทีเดียว
.....เริ่มตั้งแต่.....
ขี้เกียจ.....ตื่นนอน
ขี้เกียจ.....วิ่งออกกำลัง
ขี้เกียจ.....กินข้าวเช้า
ขี้เกียจ.....ล้างจาน
ขี้เกียจ.....อาบน้ำ แต่งตัว
ขี้เกียจ.....เปิดทีวี แต่อยากดู ขี้เกียจ.....กินข้าวกลางวัน
ขี้เกียจ.....ล้างจาน (อีกรอบ)
ขี้เกียจ.....กินข้าวเย็น
ขี้เกียจ.....ล้างจาน (รอบที่สาม)
ขี้เกียจ.....อาบน้ำ (อีกรอบ)
ขี้เกียจ.....ออกนอกบ้าน
ขี้เกียจ.....ปิดทีวีก่อนนอน
แต่มีสิ่งเดียวที่ชมพู่ไม่เคยขี้เกียจ ทำอย่างเสมอต้น เสมอปลาย นั้นก้อคือ.....
..........นอนคร่ะ..........
เปิดเทอม ชมพู่จาพยายามรักษาอาการขี้เกียจ แร้วกาน
ปิดเทอมนี้ก้อขอขี้เกียจไปก่อนแร้วกานนะ 55+
ปล. คิดถึงเพื่อนๆ จางเรย ปิดเทอมไม่มีไรทำนอกจากนอนดูทีวี ติดละคร 55+
ชอบชื่อนี้จางเรย..........คุ้กกี้ข้าว "โอ๊ต"..........
--- ดาวร้ายหน้าหล่อ กรี๊ดๆๆๆๆ ---
  March 07 18 ปี กะอีก 2 วันตอนนี้ชมพู่ก้ออายุได้ 18 ปี กะอีก 2 วันกว่าๆ ได้แร้วนะคะ
ปิดเทอมมาได้สามวันยังไม่ได้ทำอะไรเรยนอกจากนอนอยุเฉยๆ
แต่จะว่าไม่ได้คะ เพราะว่าได้ไปช่วยป้าทำขนมปังขายมา 55+ ไม่รุว่าขนมปังจาเค็มป่าวน้า
วันนี้พีปีหก พาไปเลี้ยงมา อิ่มมั่กๆ เรยอ่า
ปิดเทอมนี้ก้อได้รัยมอบหมายงานมาเหมือนกาน ก้อ
ให้ทำ subject info วิชา biomolecules กิกิ แต่แบบว่า
course syllabus ทิ้งไปแร้วง่ะ แร้วทีนี่จาเขียนไรดีวะคะ เหลือแต่ชีท
ถ้าใครยังมี course syllabus อยุก้อติดต่ออิชั้นด่วนนะเคอะ
ตอนนี้ได้ข่าวมาว่า เกรดออกมาวินึงแระ แต่ยังไม่ได้ไปดูเรย เอาไว้ลุ้นทีเดียวเรยแร้วกาน
แต่ว่า....เกรดเนี่ยมันออกเมื่อไหร่ล่ะคะ อิชั้นไม่ได้รุเรื่องเรยอ่ะ
ตอนนี้สงครามนางฟ้าก้อจบไปแระ
อยากจะบอกว่าละครเรื่องนี้อ่ะนะ มันเรท น ๑๘ แหระ แต่ก้อแบบว่า ดูมานานแระ
ได้ดูแบบถูกต้องก้อได้สองวันเองอ่ะ 55+
ตอนนี้ก้อติดละครเรื่องพยัคฆ์สาวแซบอีหลีอยุ ก้อลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนเพื่อนทรยศ ไม่ช่ายแระ
แบบว่ามันมันส์ดี ก้อเรยชอบ
แต่ว่าอาทิดหน้านี้ก้อจามีละครเรื่องใหม่มาก้ออยากดูเหมือนกาน เรื่องนางทาสอ่ะ
อ้าววววว แร้วทีนี้ ชั้นก้อถึงทีที่จาต้องเลือกแร้วล่ะ ว่าจาดูอารัย
เครียดวุ้ย (เรื่องไร้สาระมั่กๆ)
ปิดเทอมนี้ก้ออยากไปเที่ยวเหมือนกาน อยากไปทะเล ไปดำน้ำจางเรย
แต่มะรุว่าจาไปที่ไหนดีอ่า ก้อแร้วแต่ญาติพี่น้องแระกาน
ปลายๆเดือนเมษาก้อต้องมาทำงานรับน้องที่คณะอีก
งานรับน้องก้อได้อยุบ้านสี่ สีทน (ต์) ได้ เดิมอ่ะนะ จาให้ชื่อว่า บ้านสี่ บี้ว่าฟันสวยแดบ (แบบว่าฟันสวยดี)
แต่แบบว่าคำว่าแดบ มันไม่มีความหมายก้อเรยต้องเปลี่ยนไป
ปิดเทอมนี้ สันยากะแม่ไว้ว่า จาวิ่งลดความอ้วนทุกวัน
แต่ว่าสามวันที่ผ่านก้อยังไม่ได้เริ่มเรยแหระ แหะๆ
รุแระว่าปิดเทอมนี้จาทำไรดี
ก้อดูละครไง
ปิดเทอมนี้ชั้นจาติดละครทุกเรื่องเรย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ (ช่างมีสาระเจงๆ ช้าน)
มันช่างเปนความคิดที่ดีเลิศประเสริฐศรีอารัยปานฉะนี้ ดูดีมีชาติตระกูลเจงๆ (ประชดค่ะ ประชด)
February 27 วันพุธสิ้นเดือนแห่งความรัก ~~*เนื่องในโอกาส อยากอัพ space มานานมากแร้ว แต่ว่าเสียดายอันที่แร้วที่อุตส่าอัพซะยาวเกิ๊น
ก้อเนื่องด้วยวันนี้ เปนการสอบวิชารองสุดท้าย ยังเหลืออีกวิชานึง อาทิดหน้า แต่ว่าวันนี้ก้อเพิ่งจากลับมาถึงแหระ
อันที่จิงแร้วนั้น สมควรที่จะกลับมาตั้งแต่เช้า แต่เนื่องด้วย Proshow Gold อันสุดแสนจะ....เฮ้อออออออ
นั่งทำตั้งแต่สิบโมงเช้า แต่แบบว่าเพิ่งเส็ดเมื่อกี้นี้เอง
แต่ก้อแบบว่าอีกน่ะแหระ มันก้อออกมาไม่ได้ได้ดั่งใจเท่าไหร่เรย แอบเส้าเล็กๆ แต่ก้อช่างเหอะ นี่ก้อสุดความสามารถของอิชั้นแร้วเหมือนกาน
ช่วงนี้เปนช่วงสอบ แต่ก้อแบบว่า งานก้อยังไม่จบสิ้น ยังเหลือรายงานอีกตั้งมากมายก่ายกอง
ชั้นขี้เกียจเหลือหลาย ไม่เข้าใจเรย ว่านี่มันไม่ใช่เวลาที่ควรจะมานั่งอ่านหนังสือหรอ ชั้นต้องมานั่งทำงาน Ohhhhhhh!!!!!
เมื่อไหร่จาปิดเทอมซะที โรคขี้เกียจกำเริบแร้วนะ
อยากมีโลกที่ไม่ต้องใช้ความคิด อยากอยุเฉยๆ ไปวันๆ ขี้เกียจโคดๆ
อยากนอนตื่นสาย ตื่นมาแร้วไม่ต้องทำอะไร ทำแค่นั่งดู TV เล่น msn hi5 แค่นี้พอ
ถ้าชีวิตเปนอย่างงี้ก้อคงจาดี เบื่อๆ ที่ต้องมารีบตื่นแต่เช้าไปเรียน ไปสอบ เย็นกลับมาก้อต้องทำงานอ่านหนังสือดึกๆ ดื่นๆ
เมื่อวันอาทิดได้ดูเรื่องยุทธการหักคานทองตอนจบ (ถึงแม้ว่าวันจันจามีสอบก้อตาม she ก้อยังชิวดู TV อยุ)
อยากจาบอกว่านางเอกเรื่องนี้ เหมือนตัวเองโคดๆ อ่ะ ไม่ได้หมายถึงว่าสวย รึว่าอยากจาบอกว่าตัวเองเปนนางเอกอารัยหรอกนะ
แต่คือจาบอกว่าเปนคนที่ชอบฝันกลางวัน ติดเพื่อนมากๆ เอาแต่ใจตัวเอง อารัยประมาณเนี้ย
ดูไปก้อร้องไห้ไป แต่แบบว่าเรื่องนี้ควรร้องไห้ด้วยหรอ ชั้นก้อยังไม่เข้าใจเหมือนกัน
จบดีกว่าอ่ะ มะรุจาเขียนไรแระ คิดไม่ออก
เบื่อ เด๋วก้อต้องไปทำงานอีกแร้วว่ะ เซงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 ปล.ชั้นจาคิดถึงเทอเสมอนะ แม้ไม่ได้เจอกาน February 14 lonely valentine ~~*วันนี้ 14 กุมภา วันวาเลนไทน์ ก้อแอบหวังอ่ะนะ ว่าวาเลนไทน์ปีนี้จาไม่เหมือนปีก่อนๆ ก้อโอกาสมันมีให้หวังก้อต้องหวังไว้ก่อนล่ะ
แต่สุดท้าย ก้อต้อง lonely valentine เหมือนเดิม เฮ้อๆๆๆ เมื่อไหร่จาไม่ lonely ซะทีนะ เซงๆๆ แร้วนะ
แต่วันนี้ก้อยังมีความสุขอยุนะ ก้อเพราะว่าอะไรน่ะหรอ ก้อเพราะว่าวันนี้เพิ่งสอบเส็ด แระคืนนี้ก้อมะต้องอ่านหนังสืออีกแร้ว เย้ๆๆๆ
พุ่งนี้ก้อมะมีงานต้องส่ง เย้ๆๆๆ ดีใจซะมะมี เพราะเปนโอกาสที่หาได้ยาก อีกแร้ว 55+
วันนี้ก้อเรยได้เล่นเนตแบบเปนจิงเปนจังซะที เล่นแบบเต็มๆ เพราะมะต้องห่วงอ่านหนังสืออีกแร้ว
ต่อเนื่องจากคราวที่แร้ว ที่พี่เชนมา comment hi5 ให้ แต่ก้อยังมีเรื่องให้ดีใจได้อีก เพราะไม่กี่วันต่อมาพี่เค้าก้อมาเม้นท์ให้อีก ดีใจๆ
แต่หลังจากนั้นนี่สิ เฮ้อ! เส้าๆๆๆ เพราะหลังจากนั้นพี่เค้าก้อหายไปเรยอ่ะ เซงๆๆๆๆ ได้ mail มา เจอพี่เค้าออน ก้อมะกล้าทัก
แต่แบบว่าทักมะทันด้วยแหระ ก้อเพราะเค้าออนเพียงเสี้ยววินาที เร็วมาก เพราะยังมะทันหายตื่นเต้นพี่เค้าก้อออฟไปแระ ฮือๆๆๆ
แอบเก็บไปฝันด้วยแหละว่าได้คุยเอ็มกะพี่เค้าอ่ะ แบบว่า เขิลๆๆๆๆๆ จังเรย (ก้อได้แค่ฝันว่ะ 55+)
ขี้เกียจเล่าเรื่องเก่าๆ บีคอส จำมะได้ว่ะ เอาเรื่องวันนี้เรยแร้วกาน รับรองว่าเด็ดชัวร์.....!!!!!!!!
ก้อเพราะว่าวันนี้เปน วันวาเลนไทน์ น่ะสิ อิอิ
เรื่องมันก้อมีอยุว่า
เนื่องจากวันนี้เปนวันวาเลนไทน์ ที่ชั้นก้อแอบหวังว่าจามีใครสักคนที่เข้ามาเปนส่วนเติมเต็มในชีวิต (ช่างเน่าเหลือหลายว่ะ)
เช้าวันนี้ก้อตื่นมา (สาย) เหมือนปกติ อิอิ วันนี้มีสอบ human ที่ไม่ได้อ่านหนังสือซักตัวแต่ท่องโพยได้เป๊ะๆๆๆๆๆๆ
ก้อเค้าบอกว่าตรงนี่ จาไปอ่านหนังสือให้เสียเวลา (เล่นเอ็ม) ทำไม
ไปเรียนฟิสิกส์ (สายเหมือนเดิม) แถมต้องออกเร็ว เพราะต้องรีบไปสอบ human อีก เปนเช่นนั้นจึง เรียนได้ประมาณไม่ถึง 5 นาที
human ก้อแบบว่าอ่านโจทย์ยังมะทันจบก้อกาไปแร้ว 55+ ก้อมันตรงโพยเรยนี่ ส่วนข้อที่มะตรงก้อมั่วไป ก้อใครจะไปรุวะ ดันไม่อ่าน
ต่อจากนั้นก้อต้องกลับมาคณะมาดูงานคลินิก ที่ตอนแรกเหมือนจาได้เลิกเร็ว แต่แบบว่าฟังจนกรุอยากจานอนเต็มที่ น่าเบื่อสุดๆ
หลังจากนั้นก้อต้องมานั่งทำงาน present พรุ่งนี้อีกแระ เฮ้อๆๆๆ แต่แบบว่าทำแปบเดียวแหระ ก้อไปเดินเล่น paragon กะเม
หลังจากนี้แหระ ที่เด็ดสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขอบอก
คือว่า ตอนแรกก้อตกลงกะเมว่าวันนี้ตอนเย็นจาไปเดินเปนเพื่อนเม เนื่องจากเมมันต้อง.....อ่านะ รุกาน
พอทำงานเส็ดจากโรงเด็นท์ช่ายมะ ก้อเดินๆๆๆๆๆ ไปบันไดเลื่อน โชคดีนะเนี่ย ที่เดินไปบันไดเลื่อน โชคดียังไง ต้องไปอ่านกานต่อ
พอเดินไปก้อจาออกจาก siam center เพื่อไป paragon จังหวะนั้นเอง (แหม!!! เล่าซะตื่นเต้นเชียว 55+)
ม่ายช่ายก่อนหน้านั้นก้อแบบว่าเดินมาตามทางก้อเจอแบบว่าคู่นั้น คู่นี้กานมากมายเรย จนจำไม่ได้ว่าเจอมากี่คู่ เรียกว่านับร้อยได้เรย
ใครเหนก้อแบบว่าสะกิด (หมายถึงชั้นกะเมอ่ะนะ) ก้อออกแนวว่า แกรุจักคนนั้นป่ะ อุ๊ย!!! เค้าเปนแฟนกะ....
ออกแนวอิจฉากานเรยทีเดียว แระคู่ที่สำคัญก้อมาถึง
พอก้าวท้าวออกจาก siam center ในทันใดนั้นเอง เมก้อสะกิดแร้วบอกว่า
"แก!!!!! คนนั้นหน้าเหมือนพี่เชนแกเรยอ่ะ...."
ชั้นก้ออึ้งสิ เพราะกาลังส่องคู่สวีทกานอยุ ชั้นก้อ ตางี้สอดส่ายเชียว ไหนๆ พี่เชน อ่ะ พี่เชนจิงๆด้วย เจอกานจังๆเรยอ่ะ
ไม่ต้องไปนั่งรอ ดึกดื่นเที่ยงคืนอีกแร้ว แต่ว่า T^T เดินจูงมือมากะพี่นาน่าว่ะ แมร่งสวีทกานจิง
ชั้นก้อเรยบอกกะเมว่า ชั้นขอเดินตามได้มั้ย เมก้อบอกว่า ตามใจ แบบว่ามันก้อแอบตื่นเต้น ก้อรุสึกว่าเค้าไม่ช่ายคนที่จามาเดินแถวนี้
เดินๆๆๆๆๆๆๆๆ ตามมาจนถึง siam square เมมันก้อบอกว่ารักษาระยะห่าง เด๋วเค้ารุตัว
แต่ชั้นก้อแอบรุสึกว่าเค้ารุตัวว่ะ เพราะว่าเหมือนเค้าพยายามที่จะพาพี่นาน่าเดินวนไปวนมา เพื่อดูว่าชั้นกะเมเดินตามรึป่าว???
ชั้นกะเม พอเหนว่าท่าจาไม่ดีแร้ว ก้อเรยเลิกตาม
ทีนี้เค้าก้อหายไปทางซอยต่อจาก center point อ่ะ ทีนี้ก้อแบบว่าเซงๆๆๆ เจอแปบเดียว
ก้อเรยเดินย้อนซอยนั้น กลับมาทางคณะ ทีนี้ก้อเดินผ่านร้าน ka-nom ชั้นก้อมองไปข้างในโดยมะได้ตั้งใจ เหนพี่เชนแวบๆ ชั้นก้อ
เม ชั้นเหนพี่เชนอยุในร้านนั้นว่ะ ก้อแบบว่าหยุดคุยกานแปบนึง
ซักพักหันหลังมา พี่เชนออกมาดู หันหน้ามาทางชั้นด้วย เหมือนว่า อีสองคนนี้ยังตามไม่เลิกว่ะ
ชั้นกะเมก้อเดินกลับไปทางรถไฟฟ้า ชั้นก้อคิดว่าคงไม่ได้เจอแร้วล่ะ ช่างเหอะ
ก้อเดินไป paragon ตามจุดประสงค์เดิม เดินๆๆๆๆๆๆๆ ไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆ คิดว่าเรื่องพี่เชนจาจบ
แต่ว่ามานไม่จบเพียงแค่นั้นน่ะสิ
เดินไปได้ซักพัก ฝนก้อโทรมาบอกว่า แก ชั้นเจอพี่เบนลีของแก ที่ร้าน red mango เอาแระ ทีเนี้ย
ชั้นก้อขอร้องเมว่าไปหาอีกทีเถอะนะ ทีนี้ก้อโทรชวนตาลมาด้วย จาได้กล้าๆๆๆๆ ขอถ่ายรูป อารัยปรามาณเนี้ย
ก้อเดินไปเรื่อยๆ ก้อแอบคิดว่า เค้าคงจาเดินไปที่อื่นแระ แต่ว่าพอเดินย้อนกลับมาทางคณะ ตรงซอย red mango อ่ะนะ
ชั้นก้อจำเปนที่จะต้องเดินหลบอารัยซักอย่าง ไปชิดกะประตูร้านๆ นึง
แระชั้นก้อหันเข้าไปในร้านพอดิบพอดี แระก้อเหนพี่นาน่าอยุในร้านนั้น โอ้แม่เจ้า อารัยมันจาบังเอิญปานฉะนี้วะ
ก้อเดินไปหยุดตรงทางเข้าใต้โรงหนังสยาม รอตาลอยุ ชั้นก้อบอกเมว่าชั้นแอบเหนพี่นาน่าอีกแร้วว่ะ
พอเจอตาล ชั้นก้อบอกว่าพี่เค้าอยุในร้านซักร้านนึงอ่ะ
ซักพัก หันหลังกลับไป
เท่านั้นแหระ
พี่เชนเดินออกมาจากร้านอีกแร้ว คราวนี้ เดินออกมา แร้วก้อหันมามองทางกลุ่มพวกเราเรยแหระ
แระก้อเดินวนๆๆๆอยุหน้าร้านนั้น ซึ่งถ้าเราจาคิดกานจิงๆ ว่าคนปกติ จาเดินออกมาวนๆๆๆๆ ทำไม
เหมือนว่า พี่เชนเค้าจำได้ว่าอีสองคนนี้อีกแร้ว มันยังตามไม่เลิก
แร้วเค้าก้อเดินกลับเข้าร้านนั้นไป ชั้นกะเมก้อตกลงกานว่า จะไม่ตามแร้ว เพราะเหมือนว่าพี่เค้าจารุตัว
จบแระ เรื่องก้อมีอยุเท่านี้
สรุป ก้อคือ ได้เจอเฉยๆ ไม่ได้ถ่ายรูปรึคุยอารัยกานเรย แต่แบบว่าคราวนี้ มันแบบว่าใกล้ตัวสุดๆ
เพราะไม่คิดว่าจาได้เจอพี่เชนแถวนี้ ในวันสำคัญอย่างนี้ "วันวาเลนไทน์"
สรุปว่า แม้ว่าวาเลนไทน์ปีนี้ชั้นจา lonely เหมือนเดิม T^T แต่ว่าก้อยังดีที่ได้เจอพี่เชน ตัวเปนๆๆๆ
คือว่า เรื่องราวก่อนหน้านี้ก้อคือว่า
ชั้นได้ไปอ่านดวงในไหนซักที่นึง เค้าได้ทำนายไว้ว่า วาเลนไทน์ปีนี้ สิ่งที่ชั้นหวังจาไม่ได้ดังหวัง
แต่สิ่งที่ไม่ได้หวัง จาได้เจอ
สิ่งที่หวังก้อคือ....อ่านะ รุกาน
แต่สิ่งที่ไม่ได้หวังก้อคือ ได้เจอพี่เชนนี่ไงล่ะ
คำทำนายอารัยมันช่างตรงอย่างงี้วะ แต่ก้อจำมะได้แร้วว่าอ่านมาจากไหน อิอิ
อยากเจอพี่เชนอีกอ่ะ มาแถวนี้บ่อยๆ ก้อดีนะคะ
 ปล. valentine ปีนี้ก้อขอให้เพื่อนๆ happy กานนะคะ คนที่มีแฟนแร้วก้อขอให้ sweet กานสุดๆ
ส่วนคนที่เปนแบบชั้นก้อขอให้เจอภายในปีนี้ ปีหน้าจาได้ sweet กะเค้ามั่ง
มีเพลงๆ นึงที่เหมาะกะชั้นมากเรยสำหรับ valentine ปีนี้ (ปีหน้าไม่เอาแร้วได้ป่ะ)
"Lonely Valentine"
BY>>>I'm Ready
ความหนาวผ่านมาเมื่อไร ใจฉันก็เริ่มสั่น
สิ่งที่ชอบมาด้วยกัน นั้นคือความเหงาใจ ผ่านมากี่เดือน กี่ปียังไม่มีใครข้างกาย ทำไมเหตุใดฉันจึงไม่มีคู่ ไม่ขอมากมาย หนึ่งปีขอเพียงสักวัน ให้ตัวฉันไม่อ้างว้าง
ช่วยส่งใครสักคนมาหยุดความหนาวหน่อย
กอดใจไว้คงอุ่นไม่น้อยคงฝันดี อยู่ด้วยกันวันเดียวเท่านั้น ที่ต้องการมีเพียงเท่านี้ให้ฉันที ขอมือสักคน ข้างกันสักใจก็พอ
คู่รักที่เดินด้วยกัน เห็นเขามีความสุข
ยิ่งทำให้ฉันเป็นทุกข์ น่าอิจฉาเหลือเกิน มีใครที่ใจว่างไหม เป็นใครทีไม่บังเอิญ
ได้ไหม ซอกใจเล็กๆให้ฉันอยู่ ไม่ขอมากมาย หนึ่งปีขอเพียงสักวัน ให้ตัวฉันไม่อ้างว้าง
ช่วยส่งใครสักคนมาหยุดความหนาวหน่อย
กอดใจไว้คงอุ่นไม่น้อยคงฝันดี อยู่ด้วยกันวันเดียวเท่านั้น ที่ต้องการมีเพียงเท่านี้ให้ฉันที ขอมือสักคน ข้างกันสักใจก็พอ
ใจยังหวังยังเก็บความรักไว้รออยู่ เผื่อว่ามีสักคนมารับ
อยากจะใช้คำว่าเรา อยากจะมีรัก ให้ความหนาว ความเหงามันจากไป ปล.ชั้นจารักคุณตลอดไป
 PS อันนี้ให้เทอคนนั้น แต่ว่าเทอจารุตัวมั้ยอ่ะ ว่าชั้นให้เทอ ถ้ารุตัวก้อรีบมารับไปซะดีๆ January 23 ปิดฉาก cell biology ~~*ขอบอกว่าอยากอัพมานานแร้วววว อยากมากจนแทบคลั่ง แต่เนื่องด้วยเหตุผลที่สำคัญยิ่งชีพ สอบ!!!
มีเรื่องอยากเล่ามากมายเรย....เอาเรื่องไรก่อนดีอ่ะ
เอาเรื่อง...นี้ดีกว่า เรื่องที่ฮอตฮิตในตอนนี้ก้อคงหนีไม่พ้น "สงครามนางฟ้า" กะว่าจาดูตั้งนานแระ
แต่แบบว่ามัวแต่เล่นเอ็ม อ่านหนังสือ (แลดูดี 55+) ป่าวหรอกเล่นเอ็มซะเปนส่วนใหญ่
ดูก้อเฉยๆ แต่ออกแนวว่าแรงๆ นิดๆ หน่อยๆ
เรื่องสอบก้อผ่านพ้นไปแร้ว ปิดบลอกที่สองไปแร้วเรียบร้อย แต่ยังเหลืองานอีกมากมายเรยอ่ะ เหอๆ T^T
จาเล่าเรื่องตอนที่ไม่ได้มาอัพแบบละเอียดเรยแร้วกัน
เริ่ม.....
เมื่ออาทิดที่แร้วก้อ อ่อ งาน thai civ ก้อผ่านพ้นไปได้ด้วยดี หุหุ ดีใจ แต่คะแนน midterm งี้ ออกแนว...เฮ้ออออ
คือชั้นได้ 59 จาก 90 นะเฟ้ย ตกต่ำอีกตามเคย (นี่ชั้นไม่สมควรหวังอารัยจากวิชาเลือกเรยช่ายมั้ยวะ)
เรื่องก้อมีอยู่ว่า อาจานก้อออกแนวว่าครายจาถอนไปถอนเรย เพราะวันสุดท้ายแร้ว ตอนแรกก้อเฉ้ยเฉย
แต่แบบว่าคนข้างหน้าได้เท่ากะชั้นเรยอ่ะนะ แมร่งนั่งไปซักพัก "เฮ้ย!แกชั้นไปแร้วนะจาไปถอน" อ้าววววว
แร้วงี้ชั้นควรทำตัวเช่นไร ไปตายยยยยยยยยซะ หรอ???? ได้เท่ากรูเรยนะเฟ้ย คือความคิดจาถอนมะเคยมีในหัว
แต่ตอนนี้เริ่ม...นี่กรุควรถอนมั้ย......อีบ้า........เมย์มันบอก........อีเว่อร์
ผ่านไป สรุปก้อคือ ครายจาถอนชั้นมะสน ชั้นมะถอนซะอย่าง จาไปไหนก้อไปเรยไป๊ ----->ชิ่วๆๆๆๆ<-----
อิอิ มีเรื่องจาบอก คะแนนฟิสิกส์ อิอิ TOP แระเท้อออออออออ มะอยากจาเชื่อว่าจาได้มากกว่า โยโย่ ปิงปิง
เพราะแบบว่าตอนจาสอบมะรุเรื่องเรย เพราะ...เอิ่ม.....เข้าเรียนอย่างเร็วสุดก้อ 8.40 everyday โหะๆๆๆ
เร่งอ่านเอาคืนก่อนสอบถึงตีสองกว่า ซัดกาแฟไปตาค้างกันเรยทีเดียว วันสอบแทบจาเปนลม ดมยาดมตลอดเวลา
แต่ผลที่ออกมาก้อ โอ้ววววววววว!!!!!!! แม่เจ้า มะอยากจาเชื่อว่านี้คะแนนชั้นหรออออ
อ่านมาถึงตรงนี้ พอเหอะ เด๊ะคนอื่นเค้าจาหมั่นไส้หาว่าคุยจัง
ก้อเรยอยากจาบอกเพื่อนๆ ว่า เด๊ะคอยดู final จา ตกต่ำ ให้ดูเร้ยยยยยย เพราะก้อดูอาจานดิ อธิบายงี้เข้าใจเชียว
เมื่อวันพฤหัสไปหาเพื่อนที่เกษตร ไอ้ปอ เอ้ มุก แนน เพราะว่าต้องไปเปนสักขีพยานในงานแต่งงานของเพื่อน
หุหุ ล้อเล่นน่า แหมๆๆๆๆ อย่าเขินดิ เท้ออออ
ไปกินสเต็กมา ที่สำคัญ ของฟรี!!!!!! ขอบคุณเฮียวุฒินะคะ กิกิ ชอบค่ะ วันหลังจาไปกินอีกนะ หุหุ
ก้อเรยโดดเรียนอังกิดเรย เพราะว่าขี้เกียจตื่น โห๊ะๆๆๆๆ ว่าแต่อังกิดนี่มันโดดได้กี่ครั้งวะ โดดไปแร้ว 2 ว่ะ
เสาอาทิดก้อ่านหนังสือสอบ อ่านไปเล่นเน็ตไป ก้ออ่านะ ก้อถ้ามะเล่นมันครั่นเนื้อครั่นตัว
"ดั่งดวงหฤทัย" ก้อจบไปแร้ว แต่องครักษ์เบนลีก้อยังคงน่ารักอยุในใจเสมอนะคะ
WOW!!!!! ตอนนี้มี hi5 พี่เชน (เบนลี) แร้วแหระ แต่มะช่ายแค่นั้นนะ
พี่เชนเค้ามา comment ให้ด้วยแหระ อิอิ เขินๆ ตอนแรกก้อมะได้หวังว่าเค้าจาเม้นท์กลับ เพราะว่าก้อเค้าเปนดารานี่ จาว่างมาเล่นมั้ย
แต่เค้าก้อเม้นกลับ ดีใจสุดๆ ตอนนั้นอ่ะนะ กาลังเรียน psy gender อยุ กาลังอ่าน cell bio อย่างเมามัน
ลูกตาลก้อโทรมา ตอนแรกก้อ อารัยวะ โทรมาตอนนี้ ลูกตาลมันโรมาบอกว่าพี่เชนมาเม้นให้มัน แค่นี้ชั้นก้อเขินแทนแกแร้วเว้ยย
แร้วลูกตาลก้อยังบอกอีกว่าเด๋วดูให้ว่าเค้ามาเม้นให้ชั้นฤป่าว ปรากฏว่า......
ลูกตาลบอกว่าเค้าก้อมาเม้นตอบแก ไม่อ่านให้ฟังให้แกไปอ่านเอง ดีใจยิ่งกว่าเดิม ออกแนวว่าบอกมะถูกเรย ดีใจจนมะรุสึกตัว ตัวสั่นเรย (เว่อไปมั้ย)
ก้อมันดีใจนิ มันมะเคยอยุในความคิดเรยอ่ะ ว่าเค้าจามาเม้นให้ เรยทำให้มีกำลังใจอ่านหนังสือขึ้นเยอะเรย หุหุ
วันนี้ก้อกลับมาดึก เพราะต้องอยุทำงาน powerpoint เพราะว่าได้ข่าวเค้าสั่งมานานโคดดดด แต่เพิ่งทำ เพราะส่งพุ่งนี้
เรายึด concept "ไมส่งพุ่งนี้ วันนี้มะทำ" 555555555+++++++
มีเรื่องไรจาเล่าอีกป่ะวะ......
คิดมะออกแระ รุสึกเหมือนเยอะแต่คิดมะออก
วันนี้ก้อมีรูปมาฝาก เปนรูป comment ของพี่เชน แต่ถ้าอยากดูของจริง ก้อไปดูใน hi5 ได้เรย จากลิงค์ข้างซ้ายนะคะ
อาจจามองมะค่อยเหน.....
"ก้อกำลังใจดีอย่างงี้ไง ถึงได้ตั้งใจอ่านเรย....."
January 10 ว่าง ~~*เด๋วนี้รุสึกเหมือนกันว่าอัพ space บ่อย ก้อตอนนี้มันมะมีอะไรทำ (ฤป่าว?) ก้อเหลือแต่งานกลุ่มอ่ะ
ต้องรอเพื่อนๆ ช่วยกันทำ รุสึกว่าเทอมนี้งานแทบทุกวิชาเรย วิชาเลือกก้อช่างสรรหางานกลุ่มมาให้ทำซะจิงๆ
พูดถึงวิชาเลือกก้อแอบเส้า เนื่องจากคะแนน midterm ออกมาแร้ววิชานึงน่าเส้าเสียจริง ชั้นคงเลิกหวัง A จากวิชานี้ได้แร้ว
โธ่!!! วิชาเลือกที่ชั้นหวัง A แต่ก้อช่างมันเถอะ ก้อชั้นไม่ตั้งใจอ่านเองนี่นา T^T
วันนี้ว่างอีกแร้ว ดีใจจัง! ตื่น 10 โมงครึ่งอีกแร้ว เมื่อคืนก้อไม่ได้นอนดึกนะ สงสัยว่าคงตื่นสายเปนอาชีพหลัก อิอิ
ก้อวันนี้มะมีเรียน จิงๆแร้วอาทดนี้อ่ะนะ มหาลัยเค้าหยุด แต่ที่คณะมะหยุด
โอ้!!!จอร์จ ช่างเปนคณะที่ฟิตเสียจิง แร้วพอดีว่าวันนี้ที่มีเรียนแลบ มันเรียนจบแร้ว ก้อเรยได้นอนเล่น ไม่ต้องไปเรียน อิอิ
เออ! การ์ตูนได้คืนมาแร้วแหระ ดีใจ เพราะว่าถ้าไม่ได้คืน ปิงปิงจะไม่วาดให้อีกแร้ว ดีดี ปิงปิงจะได้วาดมาอีก
ที่ชอบก้อเพราะว่า ตัวเองได้เปนตัวการ์ตูนทุกตอนเรย อิอิ
กลับมาเรื่องงานเยอะอีกรอบ รายงาน โครงงาน อะไรก้อมะรุสารพัดจะหามาให้ทำ แต่ก้อคงจะดีกว่าสอบมั้ง
งาน psy gender ก้อกะลังทำอยู่ อันนี้มะค่อยเครียดเท่าไหร่ เพราะว่ามีปิงปิง อิอิ เพื่อนที่แสนจาน่ารัก
งานอะไรอีกล่ะ human rela ไปทำความดี ไปเที่ยว อันนี้ก้อเฉยๆ เพราะมีรุ่นพี่ อิอิ
อะไรอีก com app prof หรอ powerpoint หรอ ปิงปิง อีกแร้ว (หรอ) อิอิ
ต่อด้วย prof dev ทั้งงานกลุ่มงานเดี่ยว ยังมะได้ทำเรยอ่ะ ทำไงดีวะ เค้าเริ่มทำกันยังเนี่ย แระก้อมีวางแผนพัฒนาอารมณ์อีก เฮ้อ!
ยังไม่หมด exp eng individual อ่ะเสร็จแร้ว อิอิ print เรียบร้อยแร้วด้วย แต่ group อ่ะดิ ยังไม่เริ่มเรย แงๆ
หมดยังเนี่ย ยังๆ ยังไม่จบ มาถึงงานสุดท้ายแร้วววว งานที่เครียดที่สุดในตอนนี้
thai civ แม้ว่าจะแค่รายงานไม่กี่หน้า แต่แอบเครียด อย่าเรียกว่าแอบดีกว่า เครียดกันอย่างโจ่งแจ้งกันเรยทีเดียว
ก้อเพราะอะไรน่ะหรอ ก้อเพราะว่าอาจานอ่ะดิ รุไปซะทุกเรื่องเรย ทำผิดมีหวังอาจานรุแน่ ฤว่าไปลอกมา เชื่อได้ว่าอาจานต้องรุแน่
ก้อเรยเครียดอ่ะ ส่งอาทิดหน้า แต่ยังไม่ได้ทำเรย เหอๆ
ช่วงนี้รุสึกแปลกๆ แบบว่าบอกไม่ถูก คือว่า กับคนที่เราเคยรุสึกดีๆด้วย ความรุสึกมันเหมือนกับว่าไม่เหมือนเดิม
ไม่ใช่ว่าเค้าไม่เหมือนเดิมอย่างเดียว เค้าไม่เหมือนเดิมน่ะก้อเปนส่วนหนึ่ง แต่ก้อรุสึกเหมือนกันว่า เราก้อไม่เหมือนเดิม
อีกอย่างตอนนี้เปนอะไรก้อมะรุ กัวคนบางคนแบบมะรุสาเหตุ ไม่กล้าคุยด้วย ทั้งๆที่เมื่อก่อนคุยกันออกบ่อย
บอกไม่ถูกเหมือนกัน รุสึกว่าพวกเค้าน่ากัว นี่ชั้นเปนอะไรวะ บ้าไปแร้วฤเนี่ย
ว่างๆ แบบนี้ อยากหาอะไรทำให้เสียตังค์จังเรย!!!! (ตอนมีก้อพูดได้ ตอนไม่มีเนี่ยน้ำตาตก)
จาสอบอีกแร้ว เหอๆ ยังไม่ได้อ่านซักตัวเรย ก้อมันยังไม่ใกล้นี่นา อ่านไปก้อลืม (เข้าข้างตัวเองเกินไปมั้ย?)
พูดถึงเรื่องสอบ คะแนน โอ้ววววว อาจานบอกว่าอาทิดนี้คะแนนสอบ midterm lab จาออก โอ้ววววว กลับไปเส้าต่อที่บ้านแน่ว่ะ
วันนี้จารูปไรลงดี รุสึกว่าพอเอารูปลงด้วยแร้วสวยดี แต่เอารูปไรดีล่ะ คิดก่อน
รุแร้ว เอารูปบลอกมาลงแร้วกัน อาจานให้ทำบลอกส่งอ่ะ เรื่องโลกร้อน (อีกแร้ว!!!)
ยังไงก้อช่วยไปเม้นท์ให้หน่อยละกันนะคะ
January 05 เมื่อไหร่ถ้วยน้ำชาจะเลิกร้องไห้เพราะแก้วไวน์ซะที T^Tตอนนี้ก้อกะลังมีกลิ่นไอของปีใหม่อยู่ เพราะว่ายังอยู่ในช่วงของปีใหม่
ซึ่งหลายๆ คนคงจะชอบช่วงเวลานี้มาก เพราะได้หยุดยาว (ถึงแม้ว่าจะน้อยกว่าทุกปี)
บางคนได้ใช้เวลาในช่วงพิเศษนี้ กับคนพิเศษ ก้อคงมีความสุขน่าดู น่าอิจฉา
ปีใหม่ หลายคน คงจะมีอะไรใหม่ๆ ปรับปรุงตัวใหม่ๆ เพื่ออะไรที่ดีกว่าปีที่แร้ว
แต่สำหรับชั้น...ชั้นชอบปีที่แร้วมากกว่า รุสึกว่ามีความสุข และยิ้มได้มากกว่านี้ นั่นก้ออาจเปนเพราะว่า...
มันมีอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิม แระมันก้อไม่สามารถเปนเหมือนเดิมได้อีก
วันนี้ว่างๆ ก้อเรยได้ฤกษ์มานั่งอัพ space ก้อเพราะว่า
ความจริงแร้วอาทิดนี้มีงานกีฬา 5 หมอ ซึ่งได้แก่อะไรบ้างก้อมะรุเหมือนกัน
แต่ว่าเค้างดงานรื่นเริง งานก้อเรยถูกเลื่อนออกไป เสา-อาทิดนี้ก้อเรยกลายเปนวันว่างไปโดยปริยาย
จะว่างรึป่าวก้อมะรุ เพราะว่างานเยอะมาก แต่ขนาดงานเยอะก้อยังมีเวลามานั่งอัพ space ยังมะรุสึกตัว
แต่เมื่อคืนก้อทำไปแร้วอย่างนึงเหมือนกันนะ ก้อ assignment I ไง เส็ดไปแร้วหนึ่ง
เหลืออีกตั้งมากมาย เมื่อเช้าก้อนั่งงงๆ กะบลอกที่อาจานสั่งให้ทำ ก้อพอทำได้ งูๆ ปลาๆ ก้อเข้าไปดูกันได้นะคะ เม้นท์ให้ด้วยก้อดีนะคะ
เมื่อวานปิงปิงวาดการ์ตูน panda comics ภาคพิเศษ limited edition เปนของขวัญปีใหม่
เนื่องจากอะไรน่ะหรอ ก้อเพราะว่าชั้นไปตอบคำถามถูกในบลอกของมันน่ะสิ อิอิ
ก้อเรยได้ panda comics ภาคพิเศษ สำหรับชั้นคนเดียว อิอิ
แต่ว่าตอนนี้มันไปอยู่ไหนแร้วววว ใครเอาไปอ่านเอามาคืนด้วยดิ ชิชิ อ่านแร้วไม่คืน ของชั้นนะยะ
รุตัวแร้วช่วยเอามาคืนด้วยนะ ไม่งั้น ตายแน่!!!!!!! เพราะปิงปิงมันอุตส่าห์วาดให้ชั้นเปนพิเศษ
"LOVE KITCHEN STORY"
มันเปนเรื่องของโศกนาฏกรรมความรักระหว่างแก้วไวน์กะถ้วยน้ำชา
เรื่องน่ะหรอ มันก้อมีอยู่ว่า.....
แก้วไวน์สุดหล่อจำเป็นที่จะต้องเข้ามาอยู่ในครัวที่กทม. แระที่นั่นก้อมีถ้วยน้ำชาแสนสวยอาศัยอยู่
เมื่อถ้วยน้ำชาได้พบกับแก้วไวน์ ถ้วยน้ำชาก้อหลงรักแก้วไวน์ แต่แก้วไวน์กลับไม่เคยคิดที่จะมอบความรักให้แก่ถ้วยน้ำชาเรยสักนิด
เห็นถ้วยน้ำชาเปนแค่เพื่อนที่แสนดีภายในครัวที่แสนจะอบอุ่นแห่งนี้เท่านั้น
ถ้วยน้ำชาจึงตัดสินใจที่จะฆ่าตัวตาย ด้วยการกระโดดลงจากชั้น ให้ตัวเองแตกเปนเสี่ยงๆ
แต่....ทันใดนั้น!!! พลันไปเห็นว่าแก้วไวน์กะลังจะถูกนำไปใส่ชาร้อนๆ
ด้วยความรักของถ้วยน้ำชาที่มีต่อแก้วไวน์ ถ้วยน้ำชาจึงตัดสินใจเอาตัวเองเข้ารับชาร้อนๆนั้น แทนแก้วไวน์ที่เปราะบาง
แระแร้วแม้แต่ถ้วยน้ำชาก้อไม่สามารถทนความร้อนนั้นได้ ก้อเรยทำให้ถ้วยน้ำชาเริ่มร้าว แระแตกสลายไปในที่สุด
ถ้วยน้ำชาไม่ทันได้แม้แต่จะได้ยินคำว่า "รัก" จากปากของแก้วไวน์
.....มันสายเกินไป.....
แก้วไวน์เฝ้าแต่บอกความในใจที่มีต่อถ้วยน้ำชา แต่ถ้วยน้ำชาก้อไม่มีโอกาสที่จะได้ยินคำๆเดียวที่เฝ้ารอจากแก้วไวน์
หลังจากนั้น "แก้วไวน์" ก้อไม่เคยมอบความรักให้แก่ใครอีกเรยนอกจาก "ถ้วยน้ำชา" เพียงผู้เดียว
ก้อแบบนะ....
เพราะฉะนั้นถ้าใครรักใครก้อบอกกันไปเรยนะคะ อย่าเก็บไว้ ไม่อย่างงั้นจาเปนเหมือนแก้วไวน์กับถ้วยน้ำชานะคะ
สำหรับตอนนี้กาลังติดละครอยู่เรื่องนึง "ดั่งดวงหฤทัย"
เพื่อนๆที่คณะติดกันมากมาย ถึงขนาดว่าไม่ได้ดูจาเสียใจแทบร้องไห้กันเรยทีเดียว
ชั้นน่ะหรอ ไม่ได้ดูพระเอกนางเอก ฤว่า พระรองนางรอง หรอกนะ
ดูทหารองครักษ์สุดหล่อต่างหาก หล่อบาดใจ ตรงสเปกเรย คริคริ
"เบนลี" อ่ะหล่อบาดใจจิงๆ ชอบมากเรย คริคริ
เค้าเปนไฮโซด้วยแหระ เพื่อนบอกมาอีกที หล่อแร้วแถมยังรวยอีกต่างหาก
เรยเอารูปมากฝาก เผื่อว่ามีบางคนไม่ได้ดู
December 26 สอบเส็ดแร้ววววว เย้ๆๆๆ ^ ^ไม่ได้อัพมานานมากแระ วันนี้ก้อถือว่าเปนฤกษ์งามยามดี(ฤป่าว?)
วันนี้ก้อเรียกได้ว่าวันสอบวันสุดท้ายของการสอบ midterm แร้วนะคะ
วันนี้ก้อสอบไป 2 วิชาเรยล่ะค่ะ ทั้ง cell biology & thai civilization
รุสึกว่าเครียด thai civ มากกว่า ไม่รุทำไม อาจเปนเพราะเวลาเรียนไม่เคยฟังอาจานเรยน่ะสิ
lecture ก้อมีอยู่นิดเดียว อ่านไปก้อมะรุเรื่อง แถมข้อสอบยังเปนอัตนัยตั้ง 5 ข้อ
ให้เขียนบรรยาย 1 หน้ากระดาษ หน้าละข้อนะคะ OH! MY GOD ก้อเรยแอบเอาคำเดิมๆ
มา rewrite 2-3 รอบ ก้อมันมะมีความรุอารัยจาเขียนนิ เหอๆ
ตอนสอบ thai civ ก้อมีเรื่องน่าตื่นเต้นอีกเรื่องนึง
คือว่า...อาจานเค้าก้อมีให้เซ็นชื่อเข้าสอบช่ายมะ
แต่.....ปรากฏว่าชื่อหาย!!!!!!! ตกใจมากนี่ชั้นอุตส่าห์ตั้งใจเรียน(ฤป่าว?)
ชื่อชั้นหายไปไหน นี่ชั้นลงไม่ได้หรอ ไม่นะ สมาธิกระเจิงไปในทันใด
แต่สุดท้ายก้อช่างเหอะ ชั้นคงไม่โชคร้ายอารัยขนาดนั้น
คือว่า ติ มันชื่อต่อจากชั้น มันเซ็นชื่อก่อนชั้น ปรากฏว่า....
ID มันผิด ตอนแรกก้อมะได้คิดไร
พอออกมาจากห้องมันก้อบอกว่า ID มันผิดที่จิงเปน ID ของชั้น
ก้อเริ่มโล่งอก เพราะอย่างน้อยก้อยังมี ID ชั้นลงวิชานี้
ที่เรียนมามะสูญปล่าว แต่มันทำชั้นเครียดซะตั้งนานนนน
พอสอบเส็ดก้อไปเดินเล่นที่ paragon จิงๆตั้งใจจาไปต่ออายุบัตร
เพราะว่ามันจาหมดอายุ ก้อเรยไปเดินหาขนมกินแร้วก้อนั่งคุยกะเมไปเรื่อยๆ
สุดท้ายก้อตกลงว่าจาไปดูไฟคริสต์มาสที่ centralworld มีติไปด้วยอีกคน
ก้อเรยเดินไป ดันไปหกล้มขาแพลงที่ตรง skywalk ตอนแรกก้อนึกว่าจามะเปนไร
เพราะหกล้มขาแพลงเปนเรื่องปกติมากก แต่สุดท้ายก้อมะเปนไรซะที่ไหน
สำหรับคราวนี้ ตอนแรกๆก้อมะเปนไร แต่ตอนจากลับนี่สิ เจ็บมากเรยอ่ะ
ถึงตอนนี้ก้อยังเจ็บอยู่ (สงสัยเพราะว่าไปตกหลุมรักเทอเข้าให้แร้วไง!?!)
ไปถึงที่โน่น ก้อไปเจอเพื่อนหลายคนมากๆ ทุกคนต่างมาปลดปล่อยความเครียดกัน
พุ่งนี้ก้อมีสอบ lab แต่จาอ่านดีมั้ยนะ ตกลงกะเมไว้ว่าจาอ่านคนละครึ่ง
ขี้เกียจจิงๆ เบื่อ!!!!
งานก้ออีกตั้งมากมาย มากจนมะรุว่าจาทำอันไหนก่อนดี
เบื่อๆๆๆๆๆๆเมื่อไหร่จาจบเทอมซักทีนะ ขี้เกียจแร้ววววว
merry christmas ย้อนหลัง แร้วก้อขอกล่าว happy new year ล่วงหน้าเรยละกาน
ขอให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านมีความสุขมากๆ คนที่มีแฟนก้อขอให้แฟนรักแฟนหลง
ส่วนคนที่ยังมะมีก้อขอให้ได้เจอคนที่ใช่ในปีหน้าที่จามาถึงนี้นะคะ ขออวยพร
ส่วนคนที่แอบรักเค้าข้างเดียวแบบ "ชั้น" ก้อ...คงจาต้องทำใจ รึไม่ก้อพยายามให้เค้าเห็นแร้วกาน
หวังว่าซักวัน "เทอ" จาคิดเหมือนที่ชั้นคิดกับเทอบ้างนะ T^T
 PS----------> เอารูปที่ไป centralworld วันนี้มาฝากให้ได้ชมกานนะคะ
December 15 ใกล้สอบ....ยังชิว!!!ตอนนี้ก้อเป็นช่วงใกล้สอบอีกครั้งนึงแร้ว
มันช่างมีช่วงเวลาแบบนี้บ๊อยบ่อยจิงๆ
อย่างเมื่อวานก้อเพิ่งสอบไปวิชานึง fund biochem lab
เป็นปรนัย เด๋ววันจันก้อต้องสอบวิชาเดียวกันเป็นสอบทำ lab
ไม่อยากจาบอกเรยว่าข้อสอบเมื่อวาน ง่ายซะ (ประชด!!!!)
20 ข้อ 1 ชั่วโมง เหมือนว่าจามีเวลาเยอะมาก
แต่ปรากฏว่าทำไปได้ครึ่งเดียว เงยหน้ามาดูนาฬิกา
WOW!!!!! เหลืออีก 15 นาที โอ้ว!!!แม่เจ้า
เป็นข้อสอบที่ยากได้ใจมั่กๆ T^T
อาทิดหน้าก้อมีสอบอีกมากมาย ซึ่งยังไม่ได้อ่านเรยสักวิชาเดียว
ไมมันขี้เกียจได้ขนาดนี้ฟระ ไม่เข้าจัยเจงๆ
นอกจากสอบแร้ว ก้อยังมีงาน งาน งาน งาน งาน และงาน อีกมากมาย
มากมายยิ่งกว่าการสอบ เรียกได้ว่ามีงานส่งแทบทุกวัน
แร้วก้อไม่ใช่งานง่ายๆ นะ ออกแนวใช้สมองส่วน cerebrum ล้วนๆ
เหนื่อยมากเรย ทั้งต้องทำงาน แระก้ออ่าหนังสือไปพร้อมๆ กัน
นี่เพิ่งปี 1 นะเนี่ย แค่นี้ก้อเหนื่อยมากกแร้วอ่ะ -o-"
นอนไม่เคยต่ำกว่าเที่ยงคืนเรยสักวัน
จนตอนนี้ ตายแร้วชั้น!!!!! ตาแพนด้ามากๆ จนเพื่อนทักให้เสีย self
สุดท้ายก้อ มีอารัยมาให้อ่านกานเล่นๆ ไปอ่านเจอกลอนมาอันนึง ตรงใจมั่กๆ เรย >o<
รักเทอเท่าไหร่ แต่ใจเทอไม่เคยรู้
แต่ไม่โทษสิ่งที่เทอทำอยู่ ที่ไม่แลดูใจชั้น
ไม่เคยโกรธเรยที่เมินเฉย ทั้งที่คุ้นเคยกัน
แม้จะน้อยใจบางวัน ที่ถูกมองผ่านไป
คิดถึงเท่าไหร่ แต่คล้ายคิดไปไม่ถึง
ชั้นยังเป็น "เพื่อนคนหนึ่ง" ซึ่งเทอไม่อ่อนไหว
แต่ถ้าหากความผิด จะตกเป็นของใคร
"เทอ" ก็ไม่ใช่ คนที่ต้องยอมรับมัน
เป็นเพราะชั้นเอง ที่ไม่เคยเปิดเผย
รู้สึกอะไร ก็ไม่กล้าเอ่ยออกไปทั้งนั้น
เหมือนจดหมายรักที่เขียนขึ้นจากทุกความผูกพัน
แต่ก็ไม่มีสักวันที่ชั้นจะกล้า "ติดแสตมป์"
 December 05 ชมพู่รักในหลวง และคุณพ่อมากค่ะ.....วันนี้เป็นวันพ่อ ชมพู่ก้ออยากบอกคุณพ่อว่าลูกคนนี้....
รักคุณพ่อมากค่ะ แม้ว่าจะไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่ แต่ลูกคนนี้ก้อ...เป็นห่วงคุณพ่อเสมอค่ะ
วันนี้เป็นวันหยุด ตอนแรกนัดกับเมไว้ว่าจะไปดูหนัง....
ก้อแบบว่าเมอยากดูพี่บีมของมัน
และก้อมี...ติ...จะไปด้วย แต่ปรากฏว่าติไม่ไป
แผนการก้อเรยล่มไปในทันใด
สรุปแร้วก้อคือ...วันนี้ก้อต้องนอนอืดอยู่คนเดียว
เพื่อนๆเอ็กซ์โอมาเที่ยวสยามกัน ตอนแรกกะว่าจาไปหา
แต่...มันมาเดิน shopping กัน ก้อเรยขี้เกียจไป กัวเสียตังค์
ตื่นนอนมาก้อ 9.00 นึกได้ว่า วันก่อนอ่าน i-like
เค้าบอกว่าช่วงนี้จะฝันร้าย ให้แก้ด้วยการเอาหมอนไปตากแดดตั้งแต่ 9.00-11.00
ก้อเรยทำตาม เมมันว่าว่าชั้นงมงาย แต่ไหนๆก้อว่างแร้ววันนี้
อาบน้ำเส็ดก้อจัดห้องใหม่ให้สะอาด
หลังจากอยู่ในความสกปรกมานานเหลือเกิ๊น
เหนื่อยมากวันนี้....สำหรับการทำตัวเป็น"แม่บ้าน"
หลังจากนั้นก้อมะได้ทำอารัย
อ่อ นั่งทำ background msn แหระ ~~*
สนุกดี ได้ใช้ความรู้ที่เรียนมาด้วย (photoshop)
มีมาให้ดูด้วยแหระ.............(สวยป่าว???)
แถมๆ นี่ก้อเปนพลุเมื่อวานนี้ เอามาให้ดูกาน.........(มันเปนเลข ๘ ส่วนหนึ่งของ ๘๐)
.....ชมพู่
ในหลวง..........ชมพู่ คุณพ่อ.....December 02 trip ayutthaya ~~*วันนี้ก้อไป trip อยุธยามา วิชา thai civ ที่ไปด้วยกันก้อมีเม ทิพ และก้อติ......
ไปถึงตอนหกโมงสี่สิบห้า นึกว่าจาไม่ทัน แต่ปรากฏว่า....
คนมาน้อยมาก แต่ว่าไปถึงพร้อมเมพอดีเรย ก้อเรยยืนอยู่ด้วยกัน
พอประมาณเจ็ดโมงนิดๆ รถก้อออก ทุกคนก้อเริ่มหลับ เนื่องจากเหมือนยังไม่ตื่น 55+
ไปถึงวัดแรก "วัดมหาธาตุ" ตอนแรกก้อฟิตฟังอาจาน จดตามทุกคำ
แต่พอวัดหลังๆ ก้อเริ่มเหนื่อย ร้อน และง่วง เนื่องจากกินข้าวกลางวันเส็ด
หลังๆ เริ่มฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ออกแนวถ่ายรูปเล่น ไปเรื่อยๆ
สรุปแร้วที่เค้าให้ทำรายงานก้อยังมะรุว่าจาทำเรื่องไรดี???
เลิกก้อประมาณหกโมงเย็น ฟ้ามืดและหนาวมากกกก
ขากลับง่วงมาก แต่แบบว่ามันนอนไม่สบายก้อเรยหลับไปแค่นิดหน่อย
กลับถึงจุฬาก้อประมาณทุ่มครึ่ง แร้วก้อกลับมาง่วงต่อ 55+
สรุปแร้ว trip นี้ก้อสนุกดีเหมือนกาน แต่แอบเหนื่อย+น่าเบื่อ นิดๆ
สนุกที่เดินถ่ายรูปด้วยกานนี่แหระ.....
หมายถึงถ่ายรูปมาทำงานนะ (รึป่าว???)
พุ่งนี้ก้อต้องไปเรียนอีกแระยังขี้เกียจอยู่เรยอ่ะ
วันพุธนี้ก้อเป็นวันหยุดวันพ่อ...ทำอารัยดีน้า......
เบื่ออยู่เฉยๆ แร้วอ่ะ
 ช่วงนี้ก้ออากาศหนาวแร้ว เป็นห่วงสุขภาพกานด้วยน้า เด๋วจาไม่สบาย
หนาวกายน่ะไม่เท่าไหร่ แต่หนาว
นี่สิ ต้องหาคนมาทำให้อบอุ่น อิอิ  November 28 after final biomolecules T^T
และแล้วการสอบ final ของวิชาแรกของเทอมนี้ก้อผ่านไปด้วยความหดหู่
วิชา biomolecules วิชาที่อ่านกี่รอบก้อไม่รุเรื่องเหมือนเดิมทุกที
แม้แต่ก้าวไปในห้องสอบ ก้อราวกับว่าความรู้ที่มีอยู่ในหัวทั้งหมด
ในมลายหายไปหมดสิ้น เหลืออยู่แต่ขี้เลื่อย
ก้อต้องพยายามเอาขี้เลื่อยนั้นมา synthesis ให้เป็นความรู้
แทนความรู้ทั้งหมดที่ดันเกิดการ degradation อย่างรวดเร็ว
โอ้วววว biomolecules ทำให้ชั้นบ้าไปได้ถึงขนาดนี้เรยหรอ
เมื่อคืนก้ออ่านไปหลับไป ถ้าเมไม่โทรมาก้อคงหลับไปตั้งแต่สามทุ่ม
เช้าไปเรียน exp eng ก้อแบบว่า กางหนังสืออังกิด แต่อ่านชีท biomolecules
อาจานก้อออกแนวโกดนิดๆ แต่ก้อมะมีใครสนใจ
ยิ่งอ่านก้อยิ่งไม่รุเรื่อง พอกลับมาถึงคณะทุกคนก้อพูดอารัยกานก้อไม่รุ
เหมือนไม่เคยรุมาก่อนเรย
จบการสอบวันนี้ไป สิ่งที่ตามมาก้อคือ งานมากมาย และก้อ midterm
เฮ้อออออออออออ
เบื่อจิง ก้อคนมานขี้เกียจเหอะ อยากนอน เล่นเน็ต ดูทีวี และอีกมากมาย วันอาทิดนี้ก้อจาได้ไปทัศนศึกษาอยุธยา วิชาอารยธรรมไทย thai civilization
รถออกตั้งหกโมงสี่สิบห้า ปกติยังไม่ตื่น 55+
ไว้ไปมาแร้วจามาเล่าให้ฟังว่าเปนไงบ้าง
|
||||||||||
|
|
